تاریخچه کهن حمام ساندانوف، مسکو

قدمت حمام ساندانوف به قرن هجدهم باز می گردد و آن را به افتخار سایلا نیکولاویچ ساندانوف (Sila Nikolaevich Sandunov)، بازیگر دوران کاترین کبیر در دهه 1790 نامگذاری کردند. ساندانوف با الیزابت اورانوف (Elisabeth Uranova) خواننده ی تحصیلکرده کالج تئاتر، ازدواج کرده بود. بنابر افسانه ها امپراتریس مجذوب استعداد الیزابت شده و در مراسم ازدواج این زوج شرکت کرده بود. در روز عروسی او به الیزابت جواهرات گران قیمتی هدیه کرد.

ساندانوف برلیان های هدیه شده را فروخت و زمینی ارزان قیمت کنار ساحل رودخانه نگلین ناجا (Neglinnaja) خریداری کرد. بعدها او زمین های بیشتری را از همسایگان خود خرید. سپس در سال 1806، تمام ساختمان های واقع در زمین خود را تخریب کرد و یک حمام سنگی ساخت. این حمام که توسط وی ساخته شد، عمر طولانی تر از او داشت و تقریبا 80 سال تا زمانی که در سال 1812 به دلیل آتش سوزی ویران شد، پابرجا مانده بود. در طول سال ها این حمام، مالکان بسیاری به خود دید. در سال های 1819-1818، آب رودخانه نگلین ناجا، به زیرزمین حمام هدایت شد؛ لجن و کثافات آنجا را تخلیه کرد و حمام از نظر بهداشتی در وضعیت بسیار بهتری قرار گرفت و این موضوع آن را محبوب تر کرد.

تاریخچه کهن حمام ساندانوف، مسکو

در سال ۱۸۶۰، حمام در مالکیت لوماکین (Lomakin)، یکی از اعضای خانواده ی معروفی که در مسکو چندین حمام داشتند، قرار گرفت.

در سال ۱۸۶۹، ایوان فیرسانوف (Ivan Firsanov) صاحب حمام شد و آن را با قیمت سالیانه 25000 روبل به پجوتر بیرجوکوف (Pjotr Birjukov) اجاره داد و بدین ترتیب آن را از یک حمام خانه ساده و معمولی، به یک حمام خاص برای تاجران تبدیل نمود.

در سال ۱۸۹۰ دختر فیرسانوف که حمام را به ارث برده بود، آن را به بیرجوکوف اجاره نداد و به شوهرش گانزکی (Ganezky) فروخت. گانزکی تصمیم گرفت حمام را خراب کند و ساخت یک حمام جدید را آغاز کند که به بهترین حمام سراسر روسیه تبدیل شود. برای ساخت حمام جدید، چندین پروژه مختلف مطرح شد که او از میان آنها پروژه فریدنبرگ (Freidenberg) را انتخاب و ساخت حمام را در تابستان 1894 آغاز کرد. فضای داخلی حمام در کنار پروژه فیدنبرگ، به معماری آکادمی هنرهای کالوگین (Kalugin) نیز آراسته شد. در سال 1896، ساخت و ساز مجموعه حمام ساندونی (Sanduny) به پایان رسید. (بناها و خانه امروزی N14، در خیابان نگلیناجا – Neglinnaja – ساختمان های 1، 2، 4 تا7).

تاریخچه کهن حمام ساندانوف، مسکو

این مجموعه دربرگیرنده موارد زیر است:

یک ساختمان سه طبقه که (ساختمان امروزی N1) شامل بخش های مختلفی می شد؛ اعم از: دفاتر کار، سوئیت ها، اتاق هایی برای اجاره و “خانه تجاری جرگنسون (Jurgenson)” که آلات و نت های موسیقی می فروخت. در سمت راست و طبقه همکف این ساختمان بخش حمام زنانه با قیمت 30 کوپک، قرار داشت.

یک بنای دو-سه طبقه (درحال حاضر یک کلینیک) دارای ۲۴ اتاق که قیمت شان بنابر مقدار راحتی شان از ۶۰ کوپک تا ۵ روبل، متفاوت بود.

یک ساختمان دو-سه طبقه (ساختمان امروزی N14)، واقع در طرف دیگر راهروی داخل ساختمان است. در طبقه دوم این ساختمان اتاق های کارگران حمام قرار داشت و در طبقات همکف و اول نیز اتاق هایی با رده بندی های قیمتی متفاوت، از جمله حمام مردانه با قیمت 50 کوپک (در حال حاضر اداره HMC) بود که 100 نفر ظرفیت داشت. در این ساختمان، اتاق مطالعه، سلمانی، شومینه، سالنی برای غیرسیگاری ها (سالن ترکی، Turkish)، دستشویی جادار، دو اتاق سونا به سبک روسی و ایرلندی (Irish) و یک استخر بزرگ به ابعاد (12 در 6 متر) وجود داشت.

حمام های مردانه و زنانه که ۱۰ کوپک می پرداختند، به ترتیب دارای ظرفیت ۱۱۰ و ۱۴۰ نفره بودند و در طبقه اول و بخش مرکزی ساختمان قرار داشتند.

تاریخچه کهن حمام ساندانوف، مسکو

حمام های مردانه و زنانه ۵ کوپکی، در طبقه همکف قرار داشتند و از حمام های ۵ کوپکی دیگر متفاوت بودند، مبلمان رخت کنی آن ساده تر و البته فضای آن بزرگتر و به ترتیب برای ۳۰۰ و ۱۲۵ نفر در نظر گرفته شده بود. حمام مردانه ای هم در فضای باز به شکل استخری بزرگ با دیوارهای بلند سنگی اطراف آن، وجود داشت.

بناهایی (N5-7 فعلی) هم مخصوص پمپاژ و تامین برق، محل نگهداری دیگ بخار، مخازن بزرگ آب و دیگر تجهیزات مهندسی برقرار بودند.

بخش لباسشویی نیز در سال ۱۸۹۷ ساخته شد.

نماهای بیرون و فضاهای داخلی ساختمان های نامبرده با بهره گیری از بهترین معماری ها، ساخته شده اند. این بخش ها سبک های مختلف معماری همچون، باروک – Baroque – (ساختمان N1)، کلاسیک مورسک – Moresque – (ساختمان N2)، رنسانس، گوتیک، روکوکو (ساختمان N4) و همچنین سبک فابریک (ساختمان N5-7) به کار گرفته اند.

تاریخچه کهن حمام ساندانوف، مسکو

مصالح به کار رفته در فضای داخلی، به ویژه سنگ مرمر ایتالیایی (Italian) و نروژی (Norwegian)، از اروپا آورده شده بودند. کاشی ها و سنگ های کف ساختمان از انگلستان (England)، آلمان (Germany) و سوئیس (Swiss) خریداری شده بودند.

به سیستم مهندسی ساندونی، باید توجه خاصی نشان داد. برای ساخت این سیستم، کمیسیونی از تکنسین های برجسته مسکو و پترزبورگ (Petersbutg) گردهم آمده بودند.

در ساخت این حمام به تمام قوانین بهداشت آن دوران کاملا توجه شده بود. هر چیزی که در این حمام وجود داشت، از پوشش ها تا دیوارها کاملا قابل شستشو بودند.

تاریخچه کهن حمام ساندانوف، مسکو

برای تامین آب تمیز، تامین کننده آبی که از سد بابجی گورسکاجا (Babjegorskaja) تغذیه می شد، در منطقه ای که امروز “اکتبر سرخ” نامیده می شود، ساخته شد. در حمام از فیلترهای نصب شده نپتون “Neptune” ساخت آمریکا (America) استفاده می شد. همچنین، تامین کننده آب با استفاده از لوله های آب شهری ساخته شده بود. به منظور تامین آب پاکیزه، از یک چاه آرتزین با عمق 700 متر استفاده شده بود. سه دیگ بخار با ظرفیت 150 مترمکعب که با زغال کار می کردند، آب را گرم می نمودند. (البته شکایت هایی به ورود دود زغال به درون حمام وجود داشت). محوطه حمام (به منظور جلوگیری از انتشار دوده) با 1000 لامپ 16 واتی که برق شان از طریق ایستگاه نیروی برق نزدیک حمام تامین می گشت، روشن می شد.

تاریخچه کهن حمام ساندانوف، مسکو

برای اطمینان از تمیزی و نظافت حمام، چهارشنبه ها و یکشنبه ها به روزهای نظافت اختصاص یافتند. یک روز یکشنبه شالجاپین (Shaljapin)، خواننده اوپرای روسی، برای فرار از دست طرفداران بیشمارش، وارد این حمام شد.

تصرف بی رحمانه حمام در دوران شوروی، صدمات عظیمی به حمام وارد کرد و نماهای بیرونی و داخلی ساختمان های ساندونی، ظاهر اولیه خود را از دست دادند.

در سال ۱۹۹۱، نام ساندونی به عنوان بنای یادبود معماری روسیه ثبت شد.

در سال ۱۹۹۲، بازسازی و ترمیم ساندونی شروع شد. کارکنان حمام ظاهر پیشین ساندونی را تجدید کردند و همچنین بهترین عملکردهای آن از جمله: پاکیزگی، آسایش و نوع برخورد با مردم مستقل از طبقه زندگی شان، را احیاء نمودند.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *


33.3KFollowers
26Followers
2.3KPosts
1KComments
28Followers
Follows
8.7KSubscribers
Subscribe