چابهار؛ مقصد همیشه بهار (بخش 1)

چابهار؛ مقصد همیشه بهار (بخش ۱)

کل : 0

میانگین : 0

چابهار واقع در استان سیستان و بلوچستان و یکی از شهرهای جنوب خاوری ایران می باشد. چابهار با مساحتی حدود ۱۷۱۵۵ کیلومتر مربع در منتهی‌الیه جنوب شرقی ایران در کنار آب‌های گرم دریای عمان و اقیانوس هند واقع شده است. این استان از شمال به ایرانشهر و نیکشهر، از جنوب به دریای عمان، از شرق به پاکستان و از غرب به کرمان و هرمزگان مشرف است.

تنها بندر اقیانوسی ایران که در کرانهٔ دریای مکران و اقیانوس هند قرار دارد چابهار است. همچنین لنگرگاه چابهار دارای قابلیت پهلوگیری کشتی‌های اقیانوس‌پیما می باشد و از مناطق آزاد بازرگانی ایران است.

این بندر با وسعتی بالغ بر ۱۱ کیلومتر مربع در ارتفاع ۷ متر از سطح دریا قرارگرفته‌ است و حدوداً دارای ۳۰۰ کیلومتر مرز آبی در دریای عمان می‌باشد. بندر چابهار از لحاظ جغرافیایی هم عرض بندر میامی در شبه‌جزیره ی فلوریدای آمریکا است و آب و هوای آن همانند بندر میامی است. آب و هوای چابهار در تمام فصول سال بهاری و معتدل می باشد و گرم ترین نقطه کشور در زمستان و خنک‌ترین بندر جنوبی ایران در تابستان است.

چابهار دارای جاذبه‌های طبیعی و تاریخی بسیاری است. در سال های اخیر جاذبه های منحصر به فرد این مقصد موجب جذب گردشگران بیشتری به چابهار شده است و تورهای گردشگری بیشتری به مقصد چابهار برگزار می شوند. به تعبیر دیگری می توان گفت گسترش کاربرد رسانه های اجتماعی موجب شناخته شدن هرچه بیشتر چابهار و جاذبه های شگفت انگیز آن شده است.

در این مطلب قصد داریم جاذبه های تاریخی و باستانی چابهار را به شما عزیزان معرفی نماییم و در مقاله ی بعدی نیز به جاذبه های طبیعی این مقصد منحصر به فرد و زیبا خواهیم پرداخت.

با سفرمی همراه باشید…

چابهار مقصد همیشه بهار

جاذبه های تاریخی چابهار

روستای تیس

روستای تیس واقع در جنوب شرقی ترین نقطه ی ایران می باشد. “تیس” روستایی باستانی است که قدمت آن حدودا به ۲۳۰۰ سال پیش باز می گردد. کهن ‌ترین آثار به جای مانده از بندر تیس به دورۀ ساسانی باز می‌گردد. تیس در دوره ی ساسانی بندر غربی استان مکران محسوب می گردید و توسط جاده‌ای به پوهل پهرگ، ایستگاه مرزی ساسانیان بر کرانۀ رود بمپور می رسید و در مسیر دریایی ابریشم قرار گرفته بود.

تیس، در گذشته مهم‌ترین بندرگاه و مرکز بازرگانی ناحیۀ تاریخی مکران به شمار می رفت. این بندر امروزه به صورت روستایی ساحلی در ۹ کیلومتری شمال بندر چابهار (در کرانۀ خاوری خلیج چابهار)، در آمده است.

روستای تیس دارای آب و هوایی گرم و خشک است و حرفه ی مردمان آن کشاورزی، دامداری و ماهیگیری است. تیسی ها به زبان بلوچی سخن می‌گویند و سنی مذهب می باشند.

روستای تیس

یکی از آثار باستانی بر جای مانده در روستای تیس گورستان جن است. بلوچی ها به این گورستان “جن سنط” می‌گویند. چیزی که در گورستان جن نظر گردشگران را به خود جلب می کند، حفر قبرها در کنار هم بر روی سطح سنگی است!  کسی نمی داند چگونه این گورها حفر شده اند و اینکه چرا مردگان را در این گورهای سنگی می گذاشتند.

گورستان جن ها روستای تیس

اما مردمان محلی روستای تیس بر این باورند که این گورها متعلق به جن ها می باشند و آن ها مردگان خود را داخل این سنگ ها دفن کرده اند و هنگام شب جن ها حاضر می شوند. به باور مردمان محلی اگر کسی در هنگام تاریکی هوا به این گورستان برود جن ها او را نفرین می کنند و بعد از چند روز می میرد!

قبرستان جن ها در روستای تیس چابهار

مسجد جامع تیس یا طوبی

یکی از جاذبه های تاریخی چابهار مسجد جامع تیس (طیس یا تیز) است. بنای اولیه ی مسجد جامع تیس یا مسجد طوبی به صدر اسلام بازمی گردد و قدمتی ۱۰۰۰ ساله دارد. مسجد جامع تیس همانند مساجد اهل تسنن دارای یک مناره و سبک معماری و تزئینات داخلی آن برگرفته از معماری مساجد پاکستان و هندوستان می باشد. مسجد جامع تیس واقع در روستای تیس، ورودی روستای تیس، در مقابل باغ گل و گیاه تیس می باشد (دهیاری و شورای اسلامی تیس).

مسجد جامع تیس یا طوبی

قلعه ی تیس یا قلعه ی پرتغالی ها

قلعه ی تیس یا قلعه ی پرتغالی ها واقع در روستای تیس و ۵ کیلومتری شمال غربی چابهار می باشد. قدمت این قلعه به دوران اسلامی باز می گردد. قلعه یا دژ پرتغالی ها به ابعاد ۲۶×۵۴ متر بنا شده ‌است. درب ورودی اصلی در بخش شمال شرقی قرار دارد و در پشت دیوارهای هشتی آن چهار گوشواره واقع شده‌ است. هر کدام از آن گوشواره ها خود یک اطاقی هستند که با پی‌های قطور ساخته شده‌اند. این دژ دارای ایوانی است که در حدود یک متر از سطح حیاط بلندتر است. سبک ساخت اطاق ها و ایوان های قلعه همانند کاروانسرای شاه‌عباسی بیستون که در زمان شاه سلیمان صفوی ساخته شده‌ است می باشد. در سه سمت حیاط حجره‌ها و اطاق هایی نیز دیده می شوند.

قلعه ی تیس یا قلعه ی پرتغالی ها

تزئینات دور مناره آجر چینی است و همانند سبک تزئینات مناره های دوران سلجوقی می باشند. اگر چه تزئینات از بین رفته‌اند ولی آثاری از نقش‌هایی به خط عربی و خط کوفی به صورت برجستگی‌ و گودی‌ دیده می‌شوند. اندازه اطاق‌ها معمولاً ۴×۳ متر یا کمتر است که اطراف آن را فراگرفته اند. در سمت ساحل دریای عمان نیز بقایای دو برج بزرگ در طرفین قابل مشاهده است. مصالح بکار رفته در ساخت قلعه ی تیس آجر، سنگ و گچ می‌باشند و آثار تزئینات از آجر و سنگ در اطراف گلدسته‌ها باقی مانده‌اند. در قدیم الایام این برج ها برای دیدبانی به کار می‌رفته ‌اند، چراکه بر تمام خلیج دهانه ی تیس اشراف لازم را داشته و از فاصله ی زیادی از دریا قابل روئیت بودند.

قلعه ی تیس

قلعه ی پیروز گت

قلعه پیروز گت واقع در (بخش مرکزی پنج کیلومتری شمال غربی چابهار) روستای تیس بر فراز تپه‌ای در وسط دره تیس می باشد. قدمت این اثر به دوره ی اشکانیان و ساسانیان باز می گردد.

در ضلع شمالی و جنوبی قلعه آثاری از برج ها قابل مشاهده است. دو اتاق کوچک نیز به ابعاد ۳×۲ متر به منظور دیده بانی روی یک گوشواره در ضلع شمالی ایجاد شده‌اند. بلندترین قسمت قلعه ی پیروز گت بر روی همین گوشواره ‌قرار گرفته است. سنگ‌های به کار رفته در بناها غیر آهکی می باشند و این امر نشان می دهد سنگ ها از مناطق دیگری به اینجا آورده شده‌اند زیرا جنس خود تپه آهکی و سیلیسی است. به نظر می رسد قدمت این قلعه به دوره ی اشکانی باز می گردد چراکه همانند بناهای دوره ی اشکانی است و نام پیروز ساسانی این احتمال را نیز افزایش می دهد. نام این قلعه متشکل از دو کلمه ی پیروز و گت است.

“گت” در زبان بلوچی به معنای سردار و بزرگ می باشد و به همین علت احتمالا بر گرفته از پیروز ساسانی است که ملقب به “کوشان شاه” بوده و قلعه ی پیروز گت متعلق به وی بوده است.

 

موزه ی چابهار

ساختمان فرمانداری باقی مانده از دوره ی قاجار، امروزه تبدیل به موزه شده است. این ساختمان قدیمی در دو طبقه بنا شده و وسعت آن به طور تقریبی ۶۵۰ مربع است.

آثار کشف شده در چابهار به سه قسمت دوران پیش از تاریخ، دوران تاریخی و معاصر تقسیم می شود. برای بازدید این آثار تاریخی می توانید به موزه ی چابهار بروید و با بازدید از این آثار لذت ببرید.

موزه چابهار

همچنین در این موزه تابلوهایی از آبزیان خلیج فارس و دریای عمان وجود دارد و باقی آثار این موزه مربوط به مردم شناسی است. آثار مردم شناسی شامل ماکت های مردمان بلوچی است که نمایانگر فرهنگ و نحوه ی زندگی آن ها می باشد. علاوه بر این ها موزه ی چابهار دارای کتابخانه ای نیز می باشد.

موزه چابهار

مسجد جامع دزک یا سراوان

مسجد جامع دزک یا سراوان واقع در (استان سیستان و بلوچستان) روستای دزک، ۳ کیلومتری شرق سراوان و در نزدیکی قنات دزک است. زیر بنای مسجد دزک ۹۰۰ متر مربع است و به شکل مستطیل با ابعاد ۲۵ در ۳۵ متر می باشد. این مسجد در تاریخ ۱۲ اردیبهشت ۱۳۷۷ با شمارهٔ ثبت ۲۰۱۲ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده است.

مسجد دزک

زمان ساخت مسجد سراوان دقیقا مشخص نیست اما با توجه به سبک معماری آن که به سبک خراسانی و مشابه با مسجد جامع دامغان است، می‌توان گفت این مسجد به زمان دوران قاجار تعلق داشته و قدمت آن را به دو قرن اول اسلام نسبت داد. مصالح به کار رفته در دیوار ها و ستون ها خشت خام و چینه است و پوشش سقف از فرآورده های نخل، خرما، گز و کنار می باشد.

از ویژگی های این بنا تاقچه های تزئینی و مقرنس های ویژه، و وجود چله خانه ای برای معتکفین در زیر زمین است.

مسجد دزک سیستان و بلوچستان

مسجد دزک در حال حاضر از دو قسمت شبستان تابستانی در غرب و شبستان زمستانی در شرق، دو هجره موصول به هم، و یک چله‌خانه در زیر هجره دوم تشکیل شده است.

در مطلب بعدی نیز با ما همراه باشید تا اطلاعات بیشتری در مورد مقصد گردشگری چابهار کسب نمایید و با جاذبه های طبیعی شگفت انگیز آن نیز آشنا شوید… 

 

https://www.safarme.com/

نظرات کاربران