جاذبه های گردشگری مسکو

برترین جاذبه های گردشگری مسکو (۲)

کل : 0

میانگین : 0

در این مقاله، سفرمی چندی دیگر از جاذبه های گردشگری مسکو را برای شما گردآوری کرده است؛ با ما همراه باشید:

*میدان نبرد بورودینو (Borodino Field)، مسکو

برترین جاذبه های گردشگری مسکو (2)

بورودینو مکانی است که به دلیل نبرد سرنوشت ساز جنگ سال ۱۸۱۲، جایی که ارتش روسیه به فرماندهی م.کونوزوف (M. Kutuzov) و ارتش بزرگ امپراتور فرانسه، ناپلئون بناپارت (Napoleon Bonaparte)، امپراتور فرانسه، در جنگی مرگبار روبه روی هم قرار گرفتند، معروف شده است. در این جنگ، ناپلئون نتوانست مقاومت ارتش روسیه را درهم بشکند. از 26 اوت 1812 این مکان، میدان نبرد بورودینو نام گرفت و البته یک موزه و نمایشگاه مهم هم در اینجا ساخته شد. 26 اوت 1839 در حضور امپراتور نیکلاس اول (Nicholas I) و در مقابل سربازان و 200 شرکت کننده در آن نبرد، روی موند هایت (Mound Hight) ، بنای یادبودی به پاسداشت خاطره مدافعان شجاع سرزمین مادری که طی پروژه ای به وسیله ا.آدامینی (A.Adamini) ساخته شده بود، قراردادند. در اینجا ژنرال پ. بگریشن (P. Bagration)، قهرمان بورودینو، کنار کسانی که در جنگ های ناپلئونی شرکت داشتند، دفن شده بود.

کنار تپه برای سربازان و کهنه سربازهایی که طبق حکم امپراتور باید از این بنا مراقبت می کردند، مکانی برای اقامت ساخته شده بود. این افراد مسئول ثبت نام بازدیدکنندگان بودند و به آنها نقشه نبرد و هرچه را که در میدان نبرد ساخته شده بود را نشان می دادند. بدین ترتیب در اینجا موزه ای افتتاح شد. به منظور برطرف کردن نیاز محل اقامت، خانه اربابی موجود در روستای بورودینو به قصرهای کوچک چوبی تبدیل شد و فضای داخلی آنها با پرتره های ژنرال ها و کهنه سربازهای جنگ ناپلئونی تزئین شدند. در سال های بعد، از میزان علاقه به بورودینو کم نشد. خانواده سلطنتی، مقامات ارشد، رهبران ارتش، زائران ارتدوکس و بازماندگان قهرمانان سال ۱۸۱۲، بارها از این میدان دیدن کردند. دهه ۱۹۳۰ دوران سخت و سیاه تاریخ این میدان بود: بناهای یادبود، کلیساهای جامع و شمایل ها تخریب شدند و به مقبره ها بی حرمتی شد.

تقریبا از تمام بناهای یادبود میدان بورودینو، تمام سمبل های دولت روسیه، از جمله عقاب ها، تاج ها، صلیب ها برداشته شدند و از بین رفتند. میدان بورودینو در ماه اکتبر 1941، دوباره به محلی برای نبرد تبدیل شد. بناهای یادبود تحت تاثیر بمباران ها قرار گرفتند. البته موزه صنایع دستی، از بمباران ها نجات پیدا کرد. زیرا در اکتبر 1941، این صنایع به مسکو فرستاده و سپس در آلما-آتا (Alma-Ata) قرار گرفتند. در دسامبر سال 1941، نمایشگاهی از موزه بورودینو در خانه دفاع برگزار شد. در سال 1944، این موزه مکان های قبلی خود را در ساختمان بازسازی شده در میدان بورودینو به دست آورد. سال 1961، در آستانه 150 امین سالگرد نبرد بورودینو، این میدان به عنوان موزه ای در فضای باز معرفی شد.

در سال های ۶۰ تا ۷۰ قرن بیستم، بیشتر بناها بازسازی شدند. امروزه حدود ۳۰۰ شیء یادبودی در قلمرو این موزه قرار دارد. این موزه مجموعه ای بیش از ۴۰ هزار اثر تاریخی دارد. میان اشیاء این موزه، وسایل شخصی امپراتور الکساندر اول (Alexander I)، فیلدمارشال م. کوتوزوف (M. Kutuzov) و ژنرال های روسی و خارجی، غنایم چمدان ناپلئون، اسناد و جواهرات رهبران ارتش شوروی و همچنین مدافعان معمولی مسکو در سال های 1942-1941 قرار دارد.

*کروتیتسکوی پادووری (Krutitskoye podvorye)، مسکو

برترین جاذبه های گردشگری مسکو (2)

کروتیتسکوی پادووری، در منطقه تگنسکی (Tagansky)، نه خیلی دور از ایستگاه متروی پرولتارسکایا (Proletarskaya) و نزدیک به رودخانه مسکو، واقع شده است. از آنجایی که این منطقه کاملا شبیه دوره ای دیگر از تاریخ روسیه است، گویی شما را به زمان گذشته می برد. به ویژه هنگام تابستان که برگ درختان سبز و منطقه پر از شکوفه می شود.

پادووری، مجموعه ای از انواع مختلف کلیساها، مانند کلیساهای کوچک، کلیساهای جامع، صومعه، حجره ها و خانه های چوبی است که قدمت آنها به قرن نوزدهم بازمی گردد. همچنین، این منطقه از سال 1991 در خدمت کلیسای پاتریارک متوچیون (Patriarchal Metochion)، بوده است. کروتیتسکوی پادووری یا کروتیتسی (Krutitsy)، مکانی بسیار قدیمی است و در قرن 13ام تاسیس شد. کروتیتسی در بخش چپ ساحل مسکو که بسیار پرشیب است و به این علت به کروتیتسی معروف شده- کروتوی، یعنی شیب- واقع شده است.

کروتیتسکوی پادووری، تاریخ فوق العاده ای دارد. قرن ها پیش از سه طرف در محاصره آب قرار گرفت. این منطقه به جهت نزدیکی به دو صومعه قدیمی دیگر، منحصر به فرد است. آنها صومعه های نووسپاسکی (Novospassky) و سیمونوف (Simonov) هستند. در دوران حکومت شوروی، پادووری بسته شد و ساختمان های آن در اختیار نیروهای ارتش قرار گرفتند. وقتی کروتیتسکوی پادووری در سال 1991 به کلیسای ارتدوکس روسیه بازگردانده شد، مرمت های ساختمان ها شروع شد.

اکنون این منطقه همچون جواهری پنهان در مرکز شهر، نزدیک منطقه قدیمی زاموسک وورچی (Zamoskvorechye)، مکانی که بازدیدکنندگان می توانند روح روسیه قدیم و سفر در زمان را حس کنند، قرار دارد.

*دانشگاه ایالتی لومونوسف مسکو (Lomonosov Moscow)، مسکو

برترین جاذبه های گردشگری مسکو (2)

ساختمان مرکزی دانشگاه ایالتی مسکو (MGU) ششمین ساختمان بلند پایتخت روسیه است و یکی از آسمان خراش های معروف دوره استالین (Stalin) و بهترین نمونه معماری شوروی به شمار می رود. ساختمان اصلی MGU، در سال های 1949 تا 1953، ساخته شد. توواریش استالین (Tovarish Stalin)، شخصا پروژه ساخت این ساختمان و بودجه آن را تایید کرد.

ارتفاع ساختمان مرکزی MGU، با منار مخروطی آن، 240 متر است. این برج به مدت 37 سال، تا زمان ساخت آسمان خراش مستورم (Messeturm) در فرانکفورت (Frankfurt) در سال 1990، بلندترین ساختمان در اروپا محسوب می شد.

ساعت های ساختمان اصلی MGU، بزرگترین ساعت ها در روسیه می باشند و فشارسنج و دماسنج آن نیز بزرگترین در دنیا هستند.

اطراف این ساختمان، فضای بسیار زیادی وجود دارد و می توان از دیدن مناظر ساختمان های باشکوه لذت برد. چشم انداز برج از طرف ایستگاه متروی “وروبایووی گوری” خیره کننده است.

*چایخانه در خیابان مایاسنیتسکایا (Myasnitskaya)، مسکو

برترین جاذبه های گردشگری مسکو (2)

این چایخانه به سبک چینی برای سرگئی واسیلیویچ پرلوف (Sergei Vasilievich Perlov)، کسی که خانواده شرکت تجارت چای را ترک کرد تا کسب و کار خود را راه بیندازد، ساخته شد. او سال 1875، زمینی در خیابان مایاسنیتسکایا در مرکز شهر مسکو خرید و ساخت این خانه جدید را در سال 1891 شروع کرد. این بنا سال 1893 تکمیل شد. طبقه اول آن فروشگاه چای پرلوف و دو طبقه دیگرش آپارتمان های اجاره ای و مسکن خود میزبان بود. قسمت جلوی خانه ای که به تازگی ساخته شده، در مدت چند سال به سبک چینی دوباره دکوربندی شد.

برج کوچک به شکل پاگودا (ساختمان های مخصوص به سبک چین و ژاپن)، ساخته و نمای روبه روی ساختمان با اژدها، مارها، چتر و فانوس های چینی تزئین شده بود. حتی برخی از مصالح به کار رفته مستقیما از چین آورده شده بودند. این ساختمان قبل از اینکه لی هونگ ژانگ (Li Hongzhang)، سفیر چین، برای شرکت در مراسم تاجگذاری نیکلای دوم (Nikolai II) و الکساندرا فیودوروفنا (Alexandra Fyodorovna) به مسکو بیاید ساخته شده بود. پرلوف فکر می کرد که این سبک برای کسب و کارش مفید است اما سفیر در خانه برادر و رقیب پرلوف ماند.

با این حال به لطف شکل و شمایل این چایخانه، اکنون در این خیابان، درست وسط مرکز شهر، ساختمانی زیبا و البته بیگانه، به طوری که گویی از آنسوی دنیا به اینجا آمده است، وجود دارد.

*خانه هزارپا در خیابان بگووایا (Begovaya)، مسکو

 

این ساختمان در اصل، قرار بوده هتلی برای مهمان های بازی های المپیک ۱۹۸۰ باشد و باید نزدیک مخزن آب خیمکی (Khimki) ساخته می شد، اما تصمیم گرفته شد که در مرکز شهر قرار بگیرد. با توجه به این حقیقت که باید آندره میرسون (Andrei Meyerson)، معمار، مسئول ساخت این خانه شده باشد، او با الهام از آثار لولوکوربوزیه (Le Corbusier)، معمار کارکردگرا و مدرنیست معروف فرانسوی، تصمیم گرفت به منظور تهویه بهتر، به این ساختمان، بیست جفت پایه و ستون بیفزاید. زیرا حتی در آن زمان، اواخر دهه 1970، خیابان بگووایا، خیابان کاملا شلوغ با ترافیک سنگینی بود و در نتیجه گازهای حاصل از احتراق خودورها، به فراوانی وجود داشت.

بعدها این خانه به محل زندگی کسانی که در کارخانه ماشین-سازی “نامایا ترودا” که مسئول ساخت هواپیما بود،کار می کردند، تبدیل شد. به همین دلیل آن را “خانه هوانوردان” نامیدند. این ساختمان ممکن است به نظر کاملا سست بیاید، اما به واقع بسیار ایمن است. وقتی از کنار آن عبور می کنید، تاثیر غیرمنتظره ای روی شما می گذارد. اما این تنها بنایی در مسکو نیست که دارای چنین ویژگی می باشد. ساختمان مشابه دیگری در VDNKh، تقریبا مقابل مجسمه کارگر و زن کولخوزی (Kolkhoz)، وجود دارد.

*خانه ملنیکوف (Melnikov)، مسکو

برترین جاذبه های گردشگری مسکو (2)

این خانه غیرمعمول شبیه یک لوله با پنجره های هندسی ساخته شده است و از آنجایی که نه تنها آپارتمان بلکه یک استودیو می باشد، ساختمان کاملا منحصر به فردی محسوب می شود. این بنا به وسیله کنستانتین استپانوویچ ملینکوف (Konstantin Stepanovich Melnikov)، معمار برجسته روسی، برای خود و خانواده اش ساخته شده بود. او در رویای ساخت خانه های مجزا بود و بیشتر مواقع به بازسازی چند خانه دیگر می اندیشید. اما به تدریج او به فکر ساخت خانه ای ابتکاری افتاد. خانه ای که بتواند فضای خلاقانه ای برای رفاه خانواده ایجاد کند، چراکه او خودش را بدون چنین خلاقیتی قبول نداشت.

او ساخت این بنا را از اواخر دهه ۱۹۲۰ شروع کرد که البته یک پروژه آزمایشی بود؛ زیرا ملنیکوف سعی داشت، ساخت خانه ای گرد را آزمایش کند. این مساله در زمان ساخت، بحث های بسیاری برانگیخت. اما در سال 2014، خانه ملینکوف به عنوان بخشی از موزه کنستانتین و ویکتور (Victor) ملنیکوف به روی عموم باز شد. گروه های گردشگری، این موزه را فقط با ثبت نام قبلی می توانند ببینند.

*مسکو کرملین (Moscow Kremlin)، مسکو

برترین جاذبه های گردشگری مسکو (2)

مسکو کرملین، قدیمی ترین بخش شهر مسکو و سمبل ملیت روسیه، یکی از بزرگترین آثار معماری دنیاست. مسکو کرملین، مجموعه اصلی اجتماعی، سیاسی، مذهبی و تاریخی مسکوست و محل سکونت رسمی رئیس جمهور فدراسیون روسیه است. مسکو کرملین در سمت چپ ساحل رودخانه مسکوا_ روی تپه بوروویتسکی (Borovitsky) و در تلاقی با رودخانه نگلین نایا (Neglinnaya) واقع شده است. اولین سکونت در منطقه کرملین به حدود 4000 سال قبل بازمی گردد. محل ساخت کرملین تصادفی انتخاب نشده است.

این مکان مرتفع به اهالی کرملین اجازه می داده دشمنان را در مسافت دور ببینند و رودخانه یک مانع طبیعی در مسیر راه آنها محسوب می شد. کرملین در اصل از چوب ساخته شده بود. سپس دیواری خاکی اطراف دیوارهای کرملین، به منظور اطمینان بیشتر، به وجود آمد. امروزه بقایای استحکامات این منطقه هنگام کارهای ساختمان سازی کشف شدند.

برترین جاذبه های گردشگری مسکو (2)

اولین دیوار چوبی قصر کرملین سال ۱۱۵۶ و به دستور شاهزاده یوری دولوگورکی (Yuri Dolgorukiy) ساخته شد. این اطلاعات در وقایع نامه های باستانی حفظ شده اند. این شهر اوایل قرن 14ام تحت حکمرانی شاهزاده ایوان کالیتا (Ivan Kalita) قرار گرفت. او تصمیم گرفت شهر را تزئین کند و ارتقاء دهد و دستور ساخت دیوارهای جدید را داد. هنگام حکمرانی دیمیتری دونسکوی (Dmitry Donskoy)، دیوارهای سنگی در کرملین ساخته شدند. آن دیوارها از جنس سنگ آهکی که از معادن واقع در نزدیکی مسکو استخراج می شدند، بودند.

کرملین با دیوارهای سفید رنگ خود، چنان معاصران زمان خود را تحت تاثیر قرار داد که از آن زمان به بعد مسکو ، سنگ سفید نام گرفت. کرملین سنگ سفید بیش از ۱۰۰ سال سرپا ماند. در آن مدت زمان، چیزهای بسیاری تغییر کرد. سرزمین های روسیه با یکدیگر متحد شده و یک دولت قوی تشکیل دادند. ایوان سوم، حکمران بعدی، بهترین استادان روسیه و معماران مشهور ایتالیایی را دعوت کرد تا ساخت و ساز جدیدی را شروع کنند. این سازندگان قطعه به قطعه کرملین جدید را ساختند و البته شهر را بدون قصر باقی نگذاشتند. در این ساخت و سازها، بخش قدیمی دیوارهای سفید سنگی تخریب گشتند و در آن مکان دیوارهای جدیدی از آجر ساخته شدند. اوایل قرن ۱۶ام، در بخش سوم کرملین، خندق بزرگی حفر شد.

بدین ترتیب کرملین از تمام خطرات مربوط به آب و سیل محفوظ می ماند. هنگام نوسازی دیوارهای کرملین، ساختمان هایی مانند کلیساهای جامع مشهور کرملین، عروج (Assumption)، فرشته مقرب (Archangel) و بشارت (Annunciation) نیز ساخته شدند. پس از تاجگذاری رومانوفس (Romanovs)، ساخت و ساز کرملین با گام تندتری ادامه یافت. کنار برج ناقوس بزرگ ایوان، برج ناقوس فیلارت( Filaret) و قصرهای فان (Fun) و ترم (Terem) ، قصر پاتریارک (Patriarch)، کلیسای جامع 12 حوارییون (Twelve Apostles) و مهمات خانه ساخته شد. هنگام حمله ناپلئونی، کرملین صدمه دید. کلیساها غارت و تخریب گشتند و هنگام عقب نشینی نیز بخش هایی از دیوارها، برج ها و ساختمان ها منفجر شدند.

کرملین بین سال های ۱۸۱۹-۱۸۱۶ بازسازی شد. اما هنگام انقلاب اکتبر، کرملین بر اثر بمباران صدماتی دید. زمان حکومت رژیم شوروی، کنگره های کرملین پلس (Kremlin Palace) به وجود آمدند، ستاره هایی روی برج ها و ستون های توپ تزار و ناقوس تزار قرار گرفتند و دیوارها و ساختمان های کرملین بارها مرمت شدند.

*متروی مسکو (Moscow Metro)، مسکو

برترین جاذبه های گردشگری مسکو (2)

متروی مسکو، سیستم حمل و نقل سریع السیری است که به مسکو و شهرهای کراسنوگورسک (Krasnogorsk) و رئوتوف (Reutov)، از منطقه همسایه مسکو ریجن، خدمات می دهد. این سیستم مترو از نظر پررفت و آمد بودن، پس از متروی توکیو (Tokyo) ، دومین در جهان است. سیستم متروی مسکو دربرگیرنده 12 خط است که به طور کل 8/298 کیلومتر (دو ریلی) طول و 182 ایستگاه دارد.

اولین خط مترو در ۵ ماه می ۱۹۳۵ باز شد که از ایستگاه سوکولنیکی (Sokolniki) به ایستگاه پارک کالتوری، (Prak Kultury) می رفت و یک شاخه هم به ایستگاه اسمولنسکایا (Smolenskaya) داشت. متروی مسکو در ابتدا به نام ل.کاگانوویچ (L. Kaganovich) نامگذاری شده بود. سپس در سال 1955، به نام  و. لنین (V. Lenin) تغییر کرد. تقریبا از سال های اولیه متروی مسکو، به عنوان محلی برای دفاع شهری در نظر گرفته شد.

در آوریل ۱۹۴۱، اعلام شد که مردم می توانند از این مترو به عنوان پناهگاهی در برابر بمباران استفاده کنند. در دوران جنگ جهانی دوم، هزاران نفر از مردم مسکو برای فرار از حملات هوایی به این مکان پناه می آوردند. متروی مسکو به دلیل دارا بودن از دکوراسیونی خاص با نمونه هایی از هنر واقع‌گرایی سوسیالیستی، شناخته شده است.

ایستگاه های متروی مسکو همچنین نام (قصرهای زیرزمینی مسکو) را به خود گرفته اند. آنها با سالن های باشکوه قصر متفاوت هستند. این مجموعه های زیرزمینی با مجسمه ها و نقوش برجسته، ترکیب های تزئینی و به یاد ماندنی: نقاشی ها، موزاییک و شیشه های رنگی ساخت هنرمندان برجسته کشور، تزئین شده اند.

ایستگاه های پوشکینسکایا (Pushkinskaya) و میدان انقلاب با 76 مجسمه برنزی از م.مانیزر (M.Manizer)، ایستگاه های کروپوت کینسکایا (Kropotkinskaya)، کامسومولسکایا-کلتسیوایا (Komsomolskaya-Koltsevaya) با موزاییک های ساخت پ.کورین (P. Korin) و ایستگاه نووسلوبودسکایا (Novoslobodskaya) و باقی ایستگاه ها به جالب ترین آثار تاریخی دهه های 1950-1930 مربوط هستند. دولت از برخی از آنها به طور رسمی مراقبت می کند.

*خانه پرت سووا (Pertsova)، مسکو

برترین جاذبه های گردشگری مسکو (2)

پرت سوف یا خانه پرت سووا، به سبک مدرنیست ساخته شده و اشتیاق ترکیب هنر و معماری را به تصویر می کشد. این خانه پس از اینکه پیوتر پرت سوف (Pyotr Pertsov)، نجیب زاده ای از کازان (Kazan)، تحت تاثیر خانه ای با چشم اندازی به سمت کرملین (Kremlin) که متعلق به ایوان ایومنیویچ تزوتکوف (Ivan Evmeniyevich Tsvetkov) کلکسیونر بود، بین سال های 1905 تا 1907 ساخته شد. تزوتکوف به او قول داد که برای پرت سوف، زمین هایی در نظر بگیرد تا او بتواند ساختمانی به سبک روسی، شبیه خانه خودش که دکوراسیونش بر اساس پروژه ویکتور واسنتسوف (Victor Vasnetsov) نقاش معروف روسی بود، بسازد.

پرت سوف، کار ساخت و مدیریت تمام مراحل را خودش به عهده گرفت. او رقابتی را آغاز کرد که در واقع ویکتور  واسنتسوف برنده شد. اما پرت سوف پیشنهاد سرگئی مالیوتین، بانی نقاشی اولین عروسک ماتروشکای (Matryoshka) روسی را دوست داشت. نمای جلوی این خانه افسانه ای، شبیه فروشگاه های زنجیره ای غذاهای حاضری ترموک (teremok) است. روی آن تعداد بسیاری از موجودات اسطوره ای و نقوش قدیمی روسی نقش بسته است. این خانه به دلیل اینکه پیوتر پرت سوف، آنها را به همسرش هدیه کرد، پرت سووا، نامگذاری شد.

در این خانه هنرمندان معروفی مانند الکساندر کوپرین (Alexander Kuprin)، رابرت فالک (Robert Falk) یا واسیلی روژدستونسکی (Vasily Rozhdestvensky)، آثاری از خود به جای گذاشتند. حتی به همین دلیل این خانه مونپارناس (Montparnasse) مسکو نام گرفته است.

*خیابان تورسکایا (Tverskaya)، مسکو

برترین جاذبه های گردشگری مسکو (2)

اگر قرار باشد نام یکی از خیابان های اصلی مسکو را بگویید، مسلما خیابان تورسکایا را به یاد خواهید آورد. این خیابان تقریبا از کرملین شروع می شود از حلقه بلوار می گذرد و پس از میدان ترامف (Triumph)، به خیابان پروایا تورسکایا- یامسکایا (Pervaya Tverskaya-Yamskaya) می رسد. انتهای خیابان نیز ایستگاه قطار بلاروسکیا (Belorusskiy) است.

منظره اصلی این خیابان میدان تسورکایاست که تقریبا 2000 ساله شده و همچنین بناهای یادبودی در آنها قرار گرفته است. در اینجا می توانید شاهد سیتی هال (City Hall) که در سال 1782 به وسیله ماتوی کازاکوف (Matvey Kazakov) معمار ساخته شد، مجسمه یوری دولگوروکی (Yuriy Dolgoruky)، بنیانگذار مسکو، مجسمه پوشکین (Pushkin)، موسسه تاریخ مدرن روسیه، تئاتر معروف هنر مسکو (MHAT)، که نقش های مهم دنیای هنر تئاتر جهان در آن ایفاء شد، باشید.

نزدیک MHAT، مجسمه چخوف (Chekhov)، تنها بنای یادبود این نویسنده معروف در مسکو، وجود دارد. همچنین ساختمان هایی مانند کلوپ انگلیسی (English Club) ساخته شده در قرن 18ام و هتل ملی در این خیابان قرار دارد.

سالن سینمای پوشکینسکی (Pushkinskiy) بزرگترین و اصلی ترین سینمای کشور است که در سال 1961 تاسیس شد. این بنا پس از نوسازی در سال 1997، به یکی از بزرگترین سالن های سینما در اروپا تبدیل شد. سالن آن برای 2057 صندلی طراحی شده است.

خیابان تورسکایا، مانند هر خیابان اصلی در شهرهای بزرگ، فروشگاه های بسیاری که بیشتر آنها لوکس هستند، کلوپ های شبانه و مراکز تفریحی دارد.

نظرات کاربران