اندونزی-مناطق گردشگری اندونزی-غارهای باستانی-نقاشی-اولین نقاشی-غار-سفر-اندونزی

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی

کل : 0

میانگین : 0

رازهای سر به مهر سولاوسی؛ به دنبال کهن ترین هنر جهان در اندونزی

سولاوسی جنوبی، اندونزی(CNN): حتی در خنکای سایه های غار های لینگ-لینگ، رنگ ها به طرز چشمگیری زنده و گیرا هستند: مارون(قرمز مایل به قهوه ای) با جلای سنگ آهک.

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی
موجود نقش بسته بر روی دیواره با نیم تنه برجسته و پاهای باریک خود، غیر طبیعی و از ریخت افتاده بنظر می رسد؛ اما در واقع اینطور نیست. این نقش، یک خوک-آهو(babirusa) را نشان می دهد؛ این گونه ها خاص منطقه سولاوسی در اندونزی هستند و فرهنگی که آنرا خلق کرده یکی از نخستین نمونه های هنر را در تاریخ بشر به ثبت رسانده است.

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی

منطقه ماروس-پنگکپ کارست (غار های به وجود آمده در اثر پدیده خوردگی سنگ آهک) منطقه ای به وسعت ۴۰۰ کیلومتر مربع از جنوب سولاوسی را پوشش میدهند. برجهای بلند، صخره های ناهموار و قله های زاویه دار آن با غار های باستانی رمز آلود گره خورده اند؛ جایی که انسان حوالی ۴۰۰۰ سال پیش در آن زندگی میکرده و نشانه هایی از خود را بر جای گذاشته است.

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی

ساکنین این مناطق گاهی اوقات رنگ هایی که میساختندرا در دهان خود ریخته و روی دستانشان میپاشیدند و نقش و نگارهای شبح مانندی را بر جای می گذاشتند. از این نقوش مشخص است که برخی از خالقین اثر کودکان بوده اند و برخی دیگر دست هایی به بزرگی نوازندگان پیانو داشته اند، حتی در بعضی از آنها میتوان به وضوح دید که برخی ازخالقین اثر انگشت های دستشان کمتر از تعداد معمول بوده است.

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی

گاهی اوقات اشکالی از حیوانات را می کشیدند که معمولا مربوط به خوک-آهو یا خوکهای وحشی بودند. این آثار عمدتا در دهانه غار ها نقش بسته اند؛ فضایی نسبتا روشن از نور آفتاب، جایی که به احتمال زیاد دیگران قادر به دیدن آن بودند.
ایوان سومانترزی، باستان شناسی در دانشگاه حسن الدین در حومه ماکاسار معتقد است:” غارهای ماقبل تاریخ در شناخت پیشینه رشد فرهنگی بشر، نه تنها برای مردم سولاوسی جنوبی بلکه برای تمامی بشر اهمیت خاصی دارد.” زیرا خلق هنر یکی از عناصری بنیادین شکل دهنده بشری است که امروزه سراغ داریم.

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی
تا به امروز، بسیاری از متخصصان بر این باور بودند که سرمنشا هنر به اروپا در ۳۵٫۰۰۰ سال قبل باز میگردد؛ در شکوفایی مرموز خلاقیتی که نقش های مشهور در غار شووه فرانسه است. سومانتری میگوید:” نقاشی های دستی روی دیواره ی تیمپوسنگ در نزدیکی ماروس، حداقل ۳۹٫۹۰۰ سال قدمت دارند و این قدیمی ترین شابلون های دستی شناخته شده در جهان است. یکی از نقاشی های رنگ باخته در تیمپوسنگ نیز دست کم ۳۵٫۴۰۰ سال قدمت دارد که آن را در شمار قدیمی ترین نمونه های هنر های تجسمی در جهان قرار داده است.
باستان شناس ها سولاوسی را بهشت گذشته می دانند. قدمت نقاشی های سولاوسی با اندازه گیری سن گلفهشنگ های مینیاتوری نقش بسته بر روی آنها اندازه گیری شده و بدین صورت حداقل سن بدست می آید.عمده روش های دیگری که برای تخمین سن بکار میروند، حداکثر سن را تعیین می کنند، بنابراین مقایسه مستقیم کار دشواری است.
آدام بروم، باستان شناسی در دانشگاه گریفیث استرالیا در حال حفر غارهای پنگکپ است تا اطلاعات بیشتری در مورد خالقین اثر نقش بسته بر این دیواره ها بدست آورد: ” سولواسی احتمالا بهشتی برای انسان ها بوده است، سولواسی جزیره بسیار بزرگی است. تنوع این منطقه و بوم زیست هایش چشمگیر است. منابع آن غنی است و ساکنین آن ترسی از دور بودن از همنوعان خود نداشتند.”

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی
این جزیره گسترده و ناهموار که از اتصال خشکی ها در دو قاره مختلف پدید آمده، هنوز هم سکونتگاه حیات وحشی است که آنچنان منحصر به فرد و عجیب است که باعث شده به این منطقه لقب ماداگاسکار اندونزی را بدهند.در دوران این هنرمندان نخستین، بزرگترین پستاندار درنده تنها اندکی بزرگتر از گربه های خانگی امروزی بوده است. بزرگترین تهدید طبیعی برای بشر در آب و هوای گرما و استوایی سولاوسی، افعی های غول پیکر بوده اند.

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی

چه میزان از هنر در غارها بوجود آمده است؟

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی

سهم هنر های نقش بسته در غارها گرچه تحقیقات بروم در مراحل ابتدایی خود قرار دارد اما او به شمایی کلی از چگونگی زندگی مردم ماراس-پانگکپ ها رسیده است. به اعتقاد وی این مردم از غارها در فصول بارانی استفاده می کردند:” بطور کل، شما با جمعیت کوچک و بسیار پویائی از شکارچیان و گرد آورندگان روبرو هستید که دائما از جایی به جای دیگر در حرکت بوده و بیشتر وقت خود را بجای غارها در میان جنگل می گذراندند.”
اینکه آنها مواد اولیه خلق این آثار را از کجا به دست آورده اند، همچنان یک راز است. بروم در این رابطه میگوید:” ما هنوز به سرمنشا رنگ قرمز اخرایی پی نبرده ایم. بنظر نمی رسد منشا این رنگ بومی باشد و احتمالا از طریق معاملات با دیگر مردمان در جزایر دور بدست آمده باشند.”از آنجاییکه هنوز غارهای کشف نشده بسیاری وجود دارد، مشخص نیست چه مقدار از این نقوش در غارهای منطقه ماروس-پانگکپ کارست وجود دارند.
در واقع زمانیکه از پارک هنری غار لینگ لینگ که قرار است در سال۲۰۱۷ یا ۲۰۱۸ تبدیل به یک موزه شود به سمت منطقه رامانگ-رامانگ کارست حرکت می کنیم، صدای انفجارهائی در اطرف تپه ها، به گوش می رسند.سیاری از غارها تحت نظر دولت قرار دارند و برخی از آنها مقصد گردشگری اند — منطقه ای با نام بانتیمورونگ محل پارک پروانه هاست و این در حالیست که پرنده های گرمسیری نوک شاخی بر بالای غار به زیر آب رفته لانه سازی کرده اند. اما برخی از مناطق حفاظت نشده برای به دست آوردن سیمان که عامل اصلی رشد اقتصادی منطقه به شمار میرود دینامیت گذاری میشوند. مساله ای که خود یکی از مشکلات پیش رو است.

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی

“من اینجا هستم”

در رامانگ-رامانگ قایق کوچکی را در اسکله سوار شدیم، جایی که محلی ها، کلاه های آفتابی را در ازای چند سنت اجاره می دهند. پس از یک سواری شگفت انگیز و عبور ازمیان نخل های سایه دار، از زیر پل های طبیعی و از طریق دره های چشمگیر کارست به خانه روستایی ساده ای می رسیم که در میان شالیزارهای برنج قرار دارد.

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی

در این خانه مرغ کاری، برنج، سبزیجات تازه و کیک های چسبناکی خوردیم. راهنمایمان چراغ روی پیشانی خود را به سمت پایین گرفت و با این کار رنگ آبی درخشان رودخانه زیر پایمان مشخص شد. متعجبم آیا هنرمندان باستان نیز این چشم انداز را داشته اند؟

با خوراک مرغ کاری به همراه برنج و سبزیجات تازه و کیک های اسفنجی پذیرایی شدیم.در غاری بالای سرمان، پس از یک پیاده روی طاقت فرسا و عبور از میان استالاکتیت و استالاگلیت های بسیار به لبه پرتگاهی میرسیم. مسیری که با چراغ کلاه راهنماها روشن میشود، رنگ آبی درخشان رودخانه زیرزمینی زیر پایمان را به رخ میکشد. نمیدانم، آیا هنرمندان نخستین نیز همین مناظر را دیده اند؟

نزدیک به محل ورود، دستی یک نقش اخرایی رنگ را بر بالای صخره به تصویر کشیده است. نزدیک تر رفتم تا نگاه دقیق تری به آن بیاندازم. باور این مساله مشکل است که ده ها هزار سال قبل، کسی به اینجا آمده و نشانه ای از بشریت خود را برجای گذاشته است که هنوز هم این پیام را انتقال می دهد:

“من اینجا بودم.”

چطور برویم؟

منطقه ماروس-پانگکپ کارست در حومه ماکاسار در سولاوسی جنوبی قرار دارند. فرودگاه بین المللی سلطان حسن الدین ماکاسار که بنام اوجونگ پاندن (UPG) نیز شناخته شده است، پروازهای مستقیمی از کوآلالامپور، سنگاپور و تمامی نقاط اندونزی به این جزیره دارد.

اتوبوس های بسیاری در بیرون پارک هنر غار لینگ لینگ توقف دارند. برای رسیدن به رامانگ  رامانگ می توان یک اتومبیل کرایه کرد و یا با تور محلی نظیر Caraka TravelIndo تماس گرفت. راهنماهای مستقل می توانند ترتیب یک سفر چند روزه را دهند. قدیمی ترین نقاشی در لینگ تیمپوسنگ در معرض دید عموم قرار گرفته است.

نظرات کاربران