قدیمی ترین هنرها در سولاوسی جنوبی

کهن ترین هنر جهان در سولاوسی جنوبی، اندونزی

کل : 7

میانگین : 4.57

تاریخ انتشار: سه شنبه, ۱۱ خرداد ۱۳۹۵

سفر به مجمع الجزایر اندونزی یکی از بیشترین سفرهای گردشگران در طول هر سال است. اندونزی جاذبه های طبیعی بسیاری دارد. این کشور همیشه به سرسبزی و طبیعتش شعرت دارد. همین طور معابد قدیمی آن از جاذبه های گردشگری مهمی محسوب می شوند. سولاوسی جنوبی در کشور اندونزی گنچینه ای بزرگ در خود جای داده است. در غارهای این منطقه نقاشی هایی از انسان های پیشین دیده می شود. نقاشی هایی که قدمت چند هزار ساله داند.

موجود نقش بسته بر روی دیواره با نیم تنه برجسته و پاهای باریک خود، غیر طبیعی و از ریخت افتاده بنظر می رسد؛ اما در واقع اینطور نیست. این نقش، یک خوک-آهو(babirusa) را نشان می دهد. این گونه ها خاص منطقه سولاوسی در اندونزی هستند. فرهنگی که آن را خلق کرده یکی از نخستین نمونه های هنر را در تاریخ بشر به ثبت رسانده است.

 

اولین نقاشی های بشر در سولاوسی جنوبی

 

رازهای سر به مهر سولاوسی؛ به دنبال کهن ترین هنر جهان در اندونزی

منطقه ماروس-پنگکپ کارست (غار های به وجود آمده در اثر پدیده خوردگی سنگ آهک) منطقه ای به وسعت ۴۰۰ کیلومتر مربع از جنوب سولاوسی را پوشش می دهند. برج های بلند، صخره های ناهموار و قله های زاویه دار آن با غار های باستانی رمز آلود گره خورده اند. جایی که انسان حوالی ۴۰۰۰ سال پیش در آن زندگی می کرده و نشانه هایی از خود را بر جای گذاشته است.

ساکنین این مناطق گاهی اوقات رنگ هایی که می ساختند را در دهان خود می ریختند. سپس با دهان روی دستانشان میپاشیدند و نقش و نگارهای شبح مانندی را بر جای می گذاشتند. از این نقوش مشخص است که بعضی از خالقین اثر کودکان بوده اند. بعضی دیگر دست هایی به بزرگی نوازندگان پیانو داشته اند. در بعضی از آنها می توان به وضوح دید که برخی ازخالقین اثر انگشت های دستشان کمتر از تعداد معمول بوده است.

گاهی اوقات اشکالی از حیوانات را می کشیدند که معمولا مربوط به خوک-آهو یا خوکهای وحشی بودند. این آثار عمدتا در دهانه غار ها نقش بسته اند. فضایی نسبتا روشن از نور آفتاب، جایی که به احتمال زیاد دیگران قادر به دیدن آن بودند. ایوان سومانترزی، باستان شناسی در دانشگاه حسن الدین در حومه ماکاسار معتقد است:” غارهای ماقبل تاریخ در شناخت پیشینه رشد فرهنگی بشر، نه تنها برای مردم سولاوسی جنوبی بلکه برای تمامی بشر اهمیت خاصی دارد.” زیرا خلق هنر یکی از عناصری بنیادین شکل دهنده بشری است که امروزه سراغ داریم.

کاخ تاریخی هشت بهشت اصفهان
ادامه مطلب

تا به امروز، بسیاری از متخصصان بر این باور بودند که سرمنشا هنر به اروپا در ۳۵٫۰۰۰ سال قبل باز میگردد. در شکوفایی مرموز خلاقیتی که نقش های مشهور در غار شووه فرانسه است. سومانتری میگوید:” نقاشی های دستی روی دیواره ی تیمپوسنگ در نزدیکی ماروس، حداقل ۳۹٫۹۰۰ سال قدمت دارند. این قدیمی ترین شابلون های دستی شناخته شده در جهان است. یکی از نقاشی های رنگ باخته در تیمپوسنگ نیز دست کم ۳۵٫۴۰۰ سال قدمت دارد که آن را در شمار قدیمی ترین نمونه های هنر های تجسمی در جهان قرار داده است.

باستان شناس ها سولاوسی جنوبی را بهشت گذشته می دانند. قدمت نقاشی های سولاوسی با اندازه گیری سن گلفهشنگ های مینیاتوری نقش بسته بر روی آنها اندازه گیری شده است. بدین صورت حداقل سن آن ها به دست می آید. عمده روش های دیگری که برای تخمین سن به کار می روند، حداکثر سن را تعیین می کنند. بنابراین مقایسه مستقیم کار دشواری است.

آدام بروم، باستان شناسی در دانشگاه گریفیث استرالیا است. او در حال حفر غارهای پنگکپ است تا اطلاعات بیشتری در مورد خالقین اثر نقش بسته بر این دیواره ها بدست آورد. آدام این منطقه را این طور توصیف می کند:” سولواسی احتمالا بهشتی برای انسان ها بوده است. سولواسی جزیره بسیار بزرگی است. تنوع این منطقه و بوم زیست هایش چشمگیر هستند. منابع آن غنی است و ساکنین آن ترسی از دور بودن از همنوعان خود نداشتند.”

این جزیره گسترده و ناهموار که از اتصال خشکی ها در دو قاره مختلف پدید آمده، هنوز هم سکونتگاه حیات وحش است. ویژگی های این منطقه آنچنان منحصر به فرد و عجیب است که باعث شده به آن لقب ماداگاسکار اندونزی را بدهند. در دوران این هنرمندان نخستین، بزرگترین پستاندار درنده تنها اندکی بزرگتر از گربه های خانگی امروزی بودند. همین طور بزرگترین تهدید طبیعی برای بشر در آب و هوای گرما و استوایی سولاوسی، افعی های غول پیکر بوده اند.

زیباترین مقاصد گردشگری برای سفر در کریسمس 2019
ادامه مطلب

 

غار سولاوسی غار تاریخی در هنر نقاشی

 

چه میزان از هنر در غارها بوجود آمده است؟

سهم هنر های نقش بسته در غارها گرچه تحقیقات بروم در مراحل ابتدایی خود قرار دارد اما او به شمایی کلی از چگونگی زندگی مردم ماراس-پانگکپ ها رسیده است. به اعتقاد وی این مردم از غارها در فصول بارانی استفاده می کردند. به طور کل، شما با جمعیت کوچک و بسیار پویائی از شکارچیان و گرد آورندگان روبرو بودید. آن ها دائما از جایی به جای دیگر در حرکت بوده و بیشتر وقت خود را بجای غارها در میان جنگل می گذراندند.

این که آنها مواد اولیه خلق این آثار را از کجا به دست آورده اند، همچنان یک راز است. بروم در این رابطه می گوید:” ما هنوز به سرمنشا رنگ قرمز اخرایی پی نبرده ایم. به نظر نمی رسد منشا این رنگ بومی باشد. احتمالا از طریق معاملات با دیگر مردمان در جزایر دور بدست آمده است. هنوز غارهای کشف نشده بسیاری وجود دارد. به همین دلیل هنوز مشخص نیست چه مقدار از این نقوش در غارهای منطقه ماروس-پانگکپ کارست وجود دارند.

در سال ۲۰۱۷ یا ۲۰۱۸ غار به یک موزه شده است. بسیاری از غارها تحت نظر دولت قرار دارند و بعضی از آن ها مقصد گردشگری شده اند. منطقه ای با نام بانتیمورونگ محل پارک پروانه ها است. این در حالی است که پرنده های گرمسیری نوک شاخی بر بالای غار به زیر آب رفته لانه سازی کرده اند. اما بعضی از مناطق حفاظت نشده برای به دست آوردن سیمان که عامل اصلی رشد اقتصادی منطقه به شمار می رود دینامیت گذاری می شوند. مساله ای که خود یکی از مشکلات پیش رو است.

“من اینجا هستم”

در رامانگ-رامانگ قایق کوچکی را در اسکله سوار شدیم. جایی که محلی ها، کلاه های آفتابی را در ازای چند سنت اجاره می دهند. پس از یک سواری شگفت انگیز و عبور ازمیان نخل های سایه دار، از زیر پل های طبیعی و از طریق دره های چشمگیر کارست به خانه روستایی ساده ای می رسیم که در میان شالیزارهای برنج قرار دارد.

در این خانه مرغ کاری، برنج، سبزیجات تازه و کیک های چسبناکی خوردیم. راهنمایمان چراغ روی پیشانی خود را به سمت پایین گرفت. با این کار رنگ آبی درخشان رودخانه زیر پایمان مشخص شد. متعجبم آیا هنرمندان باستان نیز این چشم انداز را داشته اند؟

اقامتگاه بوم گردی، تجربه ای ارزان از هم نشینی با بومیان
ادامه مطلب

با خوراک مرغ کاری به همراه برنج و سبزیجات تازه و کیک های اسفنجی پذیرایی شدیم. در غاری بالای سرمان، پس از یک پیاده روی طاقت فرسا و عبور از میان استالاکتیت و استالاگلیت های بسیار به لبه پرتگاهی می رسیم. مسیری با چراغ کلاه راهنماها روشن می شود. روشنایی نور رنگ آبی درخشان رودخانه زیرزمینی زیر پایمان را به رخ می کشد.

نمیدانم، آیا هنرمندان نخستین نیز همین مناظر را دیده اند؟ نزدیک به محل ورود، دستی یک نقش اخرایی رنگ را بر بالای صخره به تصویر کشیده است. نزدیک تر رفتم تا نگاه دقیق تری به آن بیاندازم. باور این مساله مشکل است که ده ها هزار سال قبل، کسی به اینجا آمده و نشانه ای از بشریت خود را برجای گذاشته است که هنوز هم این پیام را انتقال می دهد: “من اینجا بودم.”

 

نقاشی تاریخی در غارهای سولاوسی جنوبی

 

چطور به غارهای سولاوسی جنوبی برویم؟

منطقه ماروس-پانگکپ کارست در حومه ماکاسار در سولاوسی جنوبی قرار دارند. فرودگاه بین المللی سلطان حسن الدین ماکاسار که بنام اوجونگ پاندن (UPG) نیز شناخته شده است، پروازهای مستقیمی از کوآلالامپور، سنگاپور و تمامی نقاط اندونزی به این جزیره دارد. برای تهیه بلیط هواپیما و رزرو تور می توانید به صفحه اصلی سایت‌مان مراجعه کنید.

اتوبوس های بسیاری در بیرون پارک هنر غار لینگ لینگ توقف دارند. برای رسیدن به رامانگ رامانگ می توان یک اتومبیل کرایه کرد. همین طور می توانید با تور محلی نظیر Caraka TravelIndo تماس بگیرید. راهنماهای مستقل می توانند ترتیب یک سفر چند روزه را دهند. قدیمی ترین نقاشی در لینگ تیمپوسنگ در معرض دید عموم قرار گرفته است.

نظرات کاربران