YALDA

جشن شب یلدا

کل : 7

میانگین : 2.57

تاریخ انتشار: سه شنبه, ۲۹ آذر ۱۳۹۵

در ابتدا پیشاپیش تبریک یلدا را از تیم سفرمی پذیرا باشید!

جشن و قدمت آن در فرهنگ ایران

yalda

واژه ی جشن از کلمه “یسنه”، ریشه ی اوستایی دارد و به معنی ستایش کردن است. بنابراین هدف از برگزاری جشن ها در ایران باستان، گردهمایی مردم، خشنودی خدا و به تبع آن سرور و شادی مردم، خدمت رسانی و بخشش به تهیدستان و زیردستان و خلاصه ستایش پروردگار یکتا بوده است. ایرانیان با فرهنگ مفتخرند که از ابتدا با تعالیم یکتا پرستی آشنا شدند و در زمانی که بسیاری از ملت ها از نعمت پیامبرانی چون زرتشت بی بهره بودند، پایه های اخلاق راستین و درست انسانی را در دنیای باستان بنیان گذاشتند، و درست به دلیل همین تعالیم الهی بود که کوروش بزرگ، اولین منشور حقوق بشر را به جهانیان معرفی کرد. 

yalda 2

جشن شب یلدا

yaldaa

یلدا مراسمی است که در نخستین شب زمستان و بلندترین شب سال برپا می شود. از این شب به عنوان شب زایش خورشید و نور یاد شده است. همانطور که می دانیم مهمترین مشاغل پدران ما در گذشته کشاورزی و دامداری بوده است. در این مشاغل مهمترین اصل توجه به فصول و تغییرات همیشگی و منظم طبیعت است و تنظیم فعالیت های اقتصادی با این تغییرات، رمز و راز زنده ماندن و زندگی کردن است. در نظر گذشتگان روز اول دی یعنی بلندتر شدن طول روز حتی برای یک دقیقه و غلبه ی روز و در حقیقت خورشید بر شب های طولانی که این حرکت طبیعی در نیمکره ی شمالی و منطقه ی معتدله که ایران در این موقعیت قرار دارد، خود آیه و نشانه ایست از درک حقیقت به عنوان بینه ای از بینات خداوند. چنانچه معزی می گوید:

ایزد دادار، مهر و کین تو گویی از شب قدر آفرید و از شب یلدا در کتاب آثارالباقیه ابوریحان بیرونی می خوانیم که روز یکم دی ماه، روز خور به معنای خورشید است و در بعضی دیگر از متون این روز را خرم روز می خوانیم. یلدا با ولادت و تولد هم خانواده است، پیشینیان ما که به نبرد دائمی شب و روز، نور و ظللمت و بدی و اهورا و اهریمن اعتقاد داشتند می گفتند که طولانی ترین نبرد سال، نبرد شب یلداست که به درخشش خورشید و پیروزی نور ختم می شود.

yaldaaa

در آیین کهن اینگونه نقل است که بنابر آیین مهر، پادشاهان ایرانی در این روز از ماه تاج و تخت پادشاهی را کنار گذاشته و با پیراهنی سپید به صحرا می رفتند و بر فرشی سپید می نشستند. دربان ها و نگهبانان کاخ شاهی و همینطور تمامی خدمه و برده ها می توانستند به سطح شهر بروند و همانند دیگر مردم جامعه رفت و آمد کنند. در حقیقت نوعی برابری طبقاتی در این روز، در میان مردم جامعه برقرار می شد و پادشاه و مردم عادی همگی یکسان بودند.

همچنین، ابوریحان بیرونی از این جشن به نام میلاد کبیر نام برده و منظور از آن را میلاد خورشید دانسته است. در این شب ایرانیان به دیدار اقوام، خویشاوندان و آشنایانشان می روند و به بزم و شادمانی مشغول می شوند. از آداب و رسوم این شب می توان به خوردن آجیل شب چله، انار، هندوانه، شیرینی و میوه های گوناگون اشاره کرد. تمامی این رسومات جنبه ی نمادی داشته و نشانی برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی هستند. در واقع انار و هندوانه با رنگ سرخشان نمایندگانی از خورشید در شب به شمار می روند.

 

منبع: سفرمی

 

نظرات کاربران