YALDA

جشن شب یلدا

کل : 0

میانگین : 0

در ابتدا پیشاپیش تبریک یلدا را از تیم سفرمی پذیرا باشید!

جشن و قدمت آن در فرهنگ ایران

جشن شب یلدا

واژه ی جشن از کلمه “یسنه”، ریشه ی اوستایی دارد و به معنی ستایش کردن است. بنابراین هدف از برگزاری جشن ها در ایران باستان، گردهمایی مردم، خشنودی خدا و به تبع آن سرور و شادی مردم، خدمت رسانی و بخشش به تهیدستان و زیردستان و خلاصه ستایش پروردگار یکتا بوده است. ایرانیان با فرهنگ مفتخرند که از ابتدا با تعالیم یکتا پرستی آشنا شدند و در زمانی که بسیاری از ملت ها از نعمت پیامبرانی چون زرتشت بی بهره بودند، پایه های اخلاق راستین و درست انسانی را در دنیای باستان بنیان گذاشتند، و درست به دلیل همین تعالیم الهی بود که کوروش بزرگ، اولین منشور حقوق بشر را به جهانیان معرفی کرد. 

جشن شب یلدا

جشن شب یلدا

جشن شب یلدا

یلدا مراسمی است که در نخستین شب زمستان و بلندترین شب سال برپا می شود. از این شب به عنوان شب زایش خورشید و نور یاد شده است. همانطور که می دانیم مهمترین مشاغل پدران ما در گذشته کشاورزی و دامداری بوده است. در این مشاغل مهمترین اصل توجه به فصول و تغییرات همیشگی و منظم طبیعت است و تنظیم فعالیت های اقتصادی با این تغییرات، رمز و راز زنده ماندن و زندگی کردن است. در نظر گذشتگان روز اول دی یعنی بلندتر شدن طول روز حتی برای یک دقیقه و غلبه ی روز و در حقیقت خورشید بر شب های طولانی که این حرکت طبیعی در نیمکره ی شمالی و منطقه ی معتدله که ایران در این موقعیت قرار دارد، خود آیه و نشانه ایست از درک حقیقت به عنوان بینه ای از بینات خداوند. چنانچه معزی می گوید:

ایزد دادار، مهر و کین تو گویی از شب قدر آفرید و از شب یلدا در کتاب آثارالباقیه ابوریحان بیرونی می خوانیم که روز یکم دی ماه، روز خور به معنای خورشید است و در بعضی دیگر از متون این روز را خرم روز می خوانیم. یلدا با ولادت و تولد هم خانواده است، پیشینیان ما که به نبرد دائمی شب و روز، نور و ظللمت و بدی و اهورا و اهریمن اعتقاد داشتند می گفتند که طولانی ترین نبرد سال، نبرد شب یلداست که به درخشش خورشید و پیروزی نور ختم می شود.

جشن شب یلدا

در آيين کهن اینگونه نقل است که بنابر آيین مهر، پادشاهان ایرانی در این روز از ماه تاج و تخت پادشاهی را کنار گذاشته و با پیراهنی سپید به صحرا می رفتند و بر فرشی سپید می نشستند. دربان ها و نگهبانان کاخ شاهی و همینطور تمامی خدمه و برده ها می توانستند به سطح شهر بروند و همانند دیگر مردم جامعه رفت و آمد کنند. در حقیقت نوعی برابری طبقاتی در این روز، در میان مردم جامعه برقرار می شد و پادشاه و مردم عادی همگی یکسان بودند.

همچنین، ابوریحان بیرونی از این جشن به نام میلاد کبیر نام برده و منظور از آن را میلاد خورشید دانسته است. در این شب ایرانیان به دیدار اقوام، خویشاوندان و آشنایانشان می روند و به بزم و شادمانی مشغول می شوند. از آداب و رسوم این شب می توان به خوردن آجیل شب چله، انار، هندوانه، شیرینی و میوه های گوناگون اشاره کرد. تمامی این رسومات جنبه ی نمادی داشته و نشانی برکت، تندرستی، فراوانی و شادکامی هستند. در واقع انار و هندوانه با رنگ سرخشان نمایندگانی از خورشید در شب به شمار می روند.

 

منبع: سفرمی

 

نظرات کاربران