ژاپن-فرهنگ-فرهنگ ژاپنیها-سفر به ژاپن-احترام گزاشتن-japan

احترام بگذارید! سفری به ژاپن، سرزمین ادب و احترام

کل : 0

میانگین : 0

احترام بگذارید! سفری به ژاپن، سرزمین ادب و احترام

اتخاذ استانداردهای ژاپنی در تجارت
من عاشق مسافرت هستم؛ حال مقصد ساحل دریا باشد یا شهری بزرگ و پرهیاهو. از شناخت اماکنی که به آنها سفر میکنم و آموختن آداب و رسوم شان که ممکن است به کار تجارت بیاید، لذت می برم. سفر دو هفته ای ام به ژاپن مرا با موارد بسیاری آشنا کرد که با به کار بستن آنها می توان فرهنگ تجاری و کاری خود را ارتقاء داد. برخی از مهم ترین این موارد عبارت اند از:
سکوت و آرامش
احترام بگذارید! سفری به ژاپن، سرزمین ادب و احترام

در اولین سفرم به ژاپن، خیلی زود متوجه سکوتی شدم که محیط را دربرگرفته بود. ما مسیر حرکتمان به توکیو را آغاز کرده بودیم. با وجود جمعیت ۱۳ میلیونی شهر که در منطقه کلان شهری توکیو به ۴۰ میلیون نفر میرسد ، جمعیت و خودروهای بسیار کمتری را نسبت به خیابان های پر هیاهوی نیویورک، که در آن آلودگی صوتی بیداد میکند شاهد بودم. در واقع هنگامی که داشتم توکیو را ترک می کردم، متوجه شدم حتی یکبار هم صدای بوق خودرویی را در این شهر غول پیکر نشنیده ام؛ عادتی آزاردهنده میان رانندگان آمریکایی که تصور می کنند بین بوق و روان شدن ترافیک ارتباط مستقیمی دارد.

نکته کلیدی : زمانی را به مدیتیشن، پیاده روی در پارک و داشتن جمعه هایی بدور از فن آوری اختصاص دهید. از آسایش و آرامش موجود لذت ببرید. در خلوت، افکارتان شکوفا می شوند.

ادب و نزاکت

احترام بگذارید! سفری به ژاپن، سرزمین ادب و احترام

اشخاص در ژاپن به محض ورود به هر مکانی ، بلافاصله با تعظیم مودبانه میزبان روبه رو می شوند. این برخورد توامان به مهمان احساس احترام و خوش آمدگویی را منتقل میکند. این رفتار را با ملاقات های تجاری خود در آمریکا مقایسه می کنم، هرگز میزبانی برای خوش آمد گویی از جای خود بلند نمیشود و در همان حالت نشسته سلام میکند.

رد و بدل کردن کارت ویزیت ژاپنی میشی به خودی خود یک رسم سنتی است و بخش ضروری آداب دیدارهای تجاری در ژاپن به شمار میرود. این مراسم پس از آنکه شخص خود را معرفی و سپس تعظیم کرد آغاز میشود.

آداب این رسم بدین روال است: کارت را باید با هر دو دست تقدیم کنید، به گونه ای که روی کارت و نوشته های آن به طرف گیرنده کارت باشد. ژاپنی ها انتظار دارند که با صبر و حوصله نوشته های کارت را خوانده و به خاطر بسپارید و سپس تا پایان جلسه آنرا روی میز قرار دهید. پس از اتمام جلسه میبایست کارتی را که به شما تقدیم شده درون یک جاکارتی فاخر قرار دهید، هرگز میشی را در جیب تان نگذارید. کارت ویزیت تنها یک ابزار کار نیست، بلکه نشانه شخصیت هر فرد است.هنگام سفر به ژاپن، هیچ بهانه ای برای تمام شدن کارت های ویزیت تان وجود ندارد.

این وضعیت، مرا به یاد تبادل کارت های ویزیت خودمان در جلسات تجاری و یا همایش ها می اندازد: هرکس کارت ویزیت بیشتری جمع کند برنده است،انگار همه می خواهند در یک بازی ورق شرکت کنند. رفتار ما شبیه حرکات موزونی نامنظم، سریع و بی هدف است. هیچ کس واقعا برای مطالعه کارت وقت نمی گذارد و یا زحمت سپردن نام یا آدرس نوشته شده بر روی آن را پس از معارفه اولیه به خود نمیدهد. اما چه اتفاقی برای کارت می افتد؟ احتمالا درون جیب یا کیف گذاشته شده و تا زمانی که آن جیب و کیف تمیز نشوند، رنگ آفتاب را هم نخواهند دید. وقتی هم سر و کله شان پیدا شود، یا درون سطل آشغال می افتند و یا به مجموعه ای از کارت های ویزیتی که شاید روزی به کار بیایند، اضافه می شود.

نکته کلیدی: در ملاقات هایتان، چه در محیطی اجتماعی و چه تجاری، به تمام افراد حاضر در جلسه توجه نشان دهید. محکم دست دادن، خطاب کردن اشخاص با نامشان در حالی که به چشمانشان نگاه می کنید و حتی ارسال ایمیلی محترمانه پس از ملاقات، نشان از شخصیت و ادب شما دارد.

نمادگرایی

احترام بگذارید! سفری به ژاپن، سرزمین ادب و احترام

نمادگرایی اصول دیگری از فرهنگ ژاپنی هاست.گروه ما یک روز پس از زلزله کوماموتو درژاپن بود. ما هم برای جمع آوری کمک هایی که بنا بود به شهردار ماتسو- شهری که با شهر زادگاهم نیواورلینز پیوند دوستی دارد- تقدیم شود به راه افتادیم. یکی از دستیاران شهردار، پاکتی برای هدیه مان آماده کرده بود که با دو نوار باریک قرمز و سفید، که نشانی بود از فاجعه ای که رخ داده بسته بندی شده بود. این دو نوار به شکل دو دایره در هم بافته شده بودند که به نشانه “ان-موسوبی”، به معنی پیوند سرنوشت است، که غالب اوقات ارتباطی غیر مستقیم با ازدواج های پیش رو دارد. تراژدی ها، چه طبیعی و چه زاده دست بشر، تاثیری بازگشت ناپذیر بر انسان دارند. توفان کاترینا، کشتار مدرسه سندی هوک و یا فاجعه مرکز تجارت جهانی را بخاطر بیاورید. این تراژدی ها برای همیشه در خاطرمان زنده می مانند و احترام گذاشتن به این تراژدی ها با روش های ملموس چقدر زیباست. درست همانطور که هنر، پنجره ای به روح انسان است.

نکته کلیدی: پذیرش باورهای دیگران به ویژه باورهای مذهبی و فرهنگی، دیدگاه شما را نسبت به افراد گسترش میدهد. با شناخت بهتر دوستان و همکارانتان، به شناخت بهتری از خود میرسید.

مراسم:

احترام بگذارید! سفری به ژاپن، سرزمین ادب و احترام

برای اینکه بتوانیم تعاملات اجتماعی راحت تری داشته باشیم، آداب رفتار بر سر میز غذا را به ما آموختند. در همین راستا، مراسم چای گرامی ترین سنت در فرهنگ ژاپن است. یکایک حرکت، از نحوه ریختن چای در فنجان گرفته تا روش چشیدن آن، مفهوم خاص خود را داراست. این مراسم بخش جدا نشدنی فرهنگ این کشور است و معمولا بازدیدکنندگان تشویق می شوند که تشریفات آن را به جای آورند. چای معمولا درون فنجان یا چاوان و به همراه یک شیرینی کوچک درون سینی سرو میشود. میزبان، فنجان چای را با هر دو دست طوری تعارف میکند که طرح فنجان رو به مهمان باشد. هنگامی که چای برای همگی سرو شد، اولین کار مختصری تعظیم و گفتن ایتادامیکاسو با لحنی تشکر آمیز است. یعنی چای را می نوشم. مهمان، چاوان یا فنجان را با یک دست گرفته و دست دیگرش را زیر فنجان می گذارد و آن را جرعه جرعه می نوشد.

هرچند که این میزان از توجه و صبر و حوصله در استارباکس- قهوه خانه های زنجیره ای در آمریکا محله مان دیده نمیشود، این مراسم و اجرای آن به اهمیت تشریفات مهمان نوازی اشاره دارد. با وجود اینکه رسوم قهوه خوری ما با شکر و خامه و اسانس وانیل بسیار ساده تر از اینهاست، اما همان فنجان قهوه صبحگاهی هم به نوبه خود نشانگر رسمی است: گروهی از افراد که برای استراحت و صرف نوشیدنی محبوبشان دور هم جمع شده اند.

نکته کلیدی: به وقتی که با مراجعان، مشتریان و همکارانتان می گذرانید اهمیت دهید. این مدت، چه برای نوشیدن قهوه، ناهار یا مهمانی و چه یک دیدار اجتماعی باشد حال هر قدر کوتاه و مختصر ، روابط بین شما را تحکیم میکند.

شرافت:

احترام بگذارید! سفری به ژاپن، سرزمین ادب و احترام

یکی از رسوم ژاپنی محبوب من ، این است: خبری از دادن انعام نیست. در واقع اگر بخواهید به ژاپنی ها انعام بدهید، حتی ممکن است آنرا توهین تلقی کنند. نگرفتن انعام ریشه در اخلاق کاری، غرور حرفه ای در کاری که به خوبی انجام شده و احترام به برآورده ساختن انتظارات دارد. ژاپنی ها معتقدند که حقوقی منصفانه می گیرند تا کارشان را با بالاترین استانداردها انجام دهند. چه در رستوران پیشخدمت باشند، چه راننده تاکسی، راهنمای تور یا در صنعت گردشگری فعال باشند، از وظایف خود غافل نمیشوند و کارشان را با شرافت انجام می دهند. شرافت نشان دهنده کمال است. در تعهد آنها جای ذره ای تردید نیست، و والاترین اصول اخلاقی برایشان آداب اجتماعی شان است.

نکته کلیدی: هرچند که بسیار بعید است که جامعه غرب عادت انعام دادن و گرفتن را ترک کند، به کاری که انجام می دهید افتخار کنید و به جای اینکه در حد متوسط باقی بمانید، بیشترین انتظارات را برآورده سازید.

می توانم چندین کتاب در مورد درس هایی که در ژاپن گرفتم، بنویسم. توصیه می کنم به دیدن این تمدن باستانی شرق بروید تا رسم و رسومی که می توانند روی حرفه تان موثر باشند و شما را به سمت فرهنگ کاری سازگار تری هدایت کنند، بیاموزید.

نظرات کاربران

  1. مقالات بسیار جذابی دارید
    ارشمند ، دقیق ، با کیفیت و نگارش درست
    کمتر سایتیه که اینطوری کار کنه
    امیدوارم موفق باشید