برترین جاذبه های گردشگری ریو دوژانیرو

کل : 2

میانگین : 4.5

تاریخ انتشار: دوشنبه, ۱۲ مهر ۱۳۹۵

برترین جاذبه های گردشگری ریو دوژانیرو

ریو دوژانیرو که بین کوه ها و دریا واقع شده است به قدری تماشاییست که سازمان یونسکو در نام گذاری سایت میراث جهانی از ریو به عنوان مکانی فوق العاده زیبا در میان بزرگترین شهرهای دنیا نام برده است. چنین تحسین و تمجیدی از سوی سازمان یونسکو صرفاً به دلیل مناظر طبیعی بکر این شهر نیست بلکه چشم انداز فرهنگی شهری و ترکیب معماری و فضای سبز ریو  بیانگر رشد شهری آن می باشد.

ریودوژانیرو دومین شهر بزرگ برزیل است که در بین سال‌های ۱۷۶۳ تا ۱۹۶۰، زمانی که برزیلیا (پایتخت کنونی برزیل) شکل گرفت، پایتخت این کشور به شمار می‌رفت. این شهر توسط استعمارگران پرتغالی در اواسط دهه ی ۱۵۰۰ پایه گذاری شد و به عنوان بندرگاهی برای حمل و نقل طلا از معادن داخلی کشور اختصاص یافت. در طول تاریخ این کشور، به نظر می رسید که ریو همواره از منابع طبیعی خود آگاه بوده است. کوه‌های سر به فلک کشیده‌ی پشت شهر، کوه کله قندی شوگر لوف که بر فراز بندر آن قد برافراشته است، و سواحل هلالی شکل و طویل آن که همگی جزء برترین جاذبه های گردشگری آن محسوب می‌شوند – این چشم اندازهای بی نظیر در کنار ساختمان های باشکوهی که هر یک به دوره ای از تاریخ ریو تعلق دارند، در توسعه ی این شهر نقش به سزایی داشته اند.
در این مقاله با سفرمی همراه شوید تا شما را با ۱۵ مکان گردشگری برتر شهر ریودوژانیرو آشنا کنیم:

۱.کوه کله قندی شوگر لوف (Sugar Loaf)large

برجسته‌ترین مشخصه ریودوژانیرو، قله سنگی شوگِر لوف است، که در ارتفاع ۳۹۴ متری از سطح بندر قرار گرفته است. این کوه کله قندی در نقطه ای از زمین واقع شده که از خلیج بیرون زده و در امتداد بندر کشیده شده و به وسیله ی مسیر خاکی باریکی به شهر متصل شده است. شما می‌توانید با استفاده از تله کابین از مبدأ پراسا جنرال تیبرسو (Praça General Tibúrcio) تا بالای قله کم ارتفاعی به نام مورو دا اورکا (Morro da Urca) که از دومین مسیر کابلی تا قله ی  شوگر لوف کشیده شده حرکت کنید. از این نقطه شما می توانید تمام ساحل کوهستانی و جزایرش  که دور تا دور خلیج را احاطه کرده اند تماشا کنید. در قسمت زیرین این منظره، ساحلی به امتداد صد متر با نام پرایا دا اورکا (Praia da Urca) به چشم می‌خورد که در نزدیکی مرکز اصلی ریو، در میان تپه مورو کارا دو کائو (Cara de Cão) و کوه شوگر لوف قرار گرفته است. بر فراز تپه کارا دو کائو سه قلعه نظامی قرار دارد که از این میان تنها بازدید از قلعه ستاره‌ای شکل سائو جائو (São João) متعلق به قرن شانزدهم برای عموم آزاد است.sugarloaf_mountain_brazil_wallpaper-normal

۲.مجسمه کریستو ردنتور (مسیح منجی) (Cristo Redentor)cristo

مجسمه عظیم الجثه عیسی مسیح که از ارتفاع ۷۰۹ متری از قله تپه کورکووادو مشرف به شهر است به عنوان نشان شهر ریو از نظر شهرت جهانی با کوه منحصر به فرد شوگرلوف برابری میکند.  ساخت و تعبیه این بنا از سال ۱۹۲۲ تا ۱۹۳۱) به طول انجامیده که بخش اعظمی از سرمایه ساخت این بنای باشکوه از سوی کاتولیک های برزیل تأمین مالی شده است.

مجسمه کریستو ردنتور که به هنر تزئینی (آرت دکو) مزین است، توسط پاول لندوسکی مجسمه ساز فرانسوی – لهستانی ساخته شد و هیتور داسیلوا کوستا، مهندس برزیلی با همکاری آلبرت کاکوات، مهندس فرانسوی آن را در مکان فعلی تعبیه کردند. ارتفاع این مجسمه که از بتن آرمه و سنگ صابون تشکیل شده است ۳۰ متر، و طول دست‌های باز آن ۲۸ متر و وزن آن نیز در مجموع ۶۳۵ تن است. درون پایه ۸ متری این مجسمه، کلیسای کوچکی قرار دارد که در آن مراسم ازدواج و تعمید نیز برگزار می شود. راه آهن چنگک داری که مخصوص مسیرهای سراشیبی می باشد و از میان پارک ملی تیجوکا می گذرداز مبدأ روآ دو کاسمو ولو (Rua do Cosme Velho) مسیری ۳.۵ کیلومتری را تا رسیدن به این مجسمه طی می کند.foto-num-26-cristo-redentor

۳.کارناوال (Carnaval)carniiiiivaaalllیکی از مشهورترین جشن‌هایی که پیش از دوره ی روزه داری برگزار می شوند و به اندازه ی جشن های مرسوم ونیز و نیواورلان شناخته شده می باشند، کارناوال هایی هستند که زمستان هر سال در ریو دوژانیرو برگزار می شوند. این جشن‌ها بلا فاصله بعد از آغاز سال نو برگزار می‌شوند، اما شکوه وجلال و شور این مراسم‌‌ها چهار روز قبل از چهارشنبه خاکستری به اوج خود می رسد، که هزاران تماشاگر را برای دیدن رژه های خیابانی، جشن‌ها، و نمایش های متنوع دیگر به خود جذب می کند. چنین کارناوالی در سایر شهرهای برزیل نیز برگزار می شود؛ همچنین در شهرهای باهیا و رسیف نیز این اقدام یک رویداد توریستی غالب به شمار می رود، اما کارناوال ریو پرشکوه‌ترین آن هاست.carnival

رژه و هنرنمایی هنرآموزان مدارس، جذاب‌ترین بخش این کارناوال‌ها به شمار می‌رود، که در یک مکان مشخص توسط اسکار نیمایر معمار مشهور برزیلی طراحی شده برگزار می‌شود. سیمبودروم (Sambódromo )، نام محل مخصوص برگزاری این رژه طولانی است که صندلی های آن همچون یک استادیوم ورزشی به گونه ای طراحی شده که ۵۰ هزار تماشاگر به راحتی می توانند افرادی را که با لباس های پر زرق و برقشان با یکدیگر مسابقه می دهند تماشا کنند. طول مسیر رژه ۷۰۰ متر و عرض آن نیز ۱۳ متر است. از این محل اولین بار در سال ۱۹۸۴ استفاده شد و در حال حاضر به محلی برای برگزاری بازهای المپیک سال ۲۰۱۶ تبدیل شده است .

مکان: روآ مارکز دو سپوگای، ریودوژانیرو

۴.کوپاکابانا (Copacabana)beach

در جهان شهرهای اندکی وجود دارند که از نعمت یک ساحل زیبای شنی در قلب شهر برخوردار باشند، چه برسد به ساحلی که به طول ۴ کیلومتر یک طرف مرکز شهرش را به طور کامل در بر گرفته باشد. چند قدم آن طرف ‌تر از این سواحل شنی درخشان، خیابان آتلانتیکا، خیابان نوسا سنهورا دوکوپاکاپانا، و خیابان‌های کوچک‌تری قرار دارند که ساختمان‌های مجلل و باشکوه برجای مانده از قرن‌های گذشته، هتل‌های مناسب، و رستوران و کافه های عامیانه ای را در خود جای داده است. کاخ مشهور کوپاکابانا، پادشاه بلامنازع این منطقه و هتل های موجود در ریو محسوب می‌شود که در دهه ۱۹۲۰ بنا شده و اکنون از آن به عنوان یک اثر ملی یاد می‌شود. در سال ۱۹۳۳ کاخ کوپاکابانا یکی از لوکیشن‌های تصویربرداری فیلم پرواز به سوی ریو (Flying Down to Rio) و میزبان خانواده های اشرافی و ستاره‌های مشهور سینما بوده است. این کاخ یاد آور روزهای  خوب قدرت،  توانگری و زیبایی ریو در زمانی که پایتخت کشور برزیل به شمار می رفت می باشد.copa

در جنوبی‌ترین بخش ساحل، دژ کوپاکابانا قرار دارد که قدمت آن به سال ۱۹۱۴ باز می‌گردد و صحنه ی  شورش افسرانی بود که این قلعه را به تصرف خود دراوردند و آن را به توپخانه‌ای بر فراز شهر بدل کردند. این شورش کوتاه مدت روز بعد در حالی که دولت رزم ناوهای جنگی خود را برای بمباران این دژ به کار گرفت سرکوب شد. امروزه گردشگران علاقمند به راحتی قادرند تا به هیسوریکو دو اگزرسیتو ( موزه تاریخ ارتش) که در همین مکان دایر شده مراجعه کرده  و اطلاعاتی را در این زمینه و دیگر وقایع نظامی تاریخ ریو بدست آورند. در خارج از این منطقه  و در اراضی این دژ، بقایایی از این توپخانه که متعلق به اواخر قرن نوزدهم  و اوایل قرن بیستم می باشد، همچنان دست نخورده باقی مانده است.

مکان: پراسا کورونل اجنیو فرانسو، ریو دوژانیرو

۵.پارک ملی تیجوکا (Tijuca National Park)tijuvca

پارک ملی تیجوکا که در حوالی کریستو ردنتور (Cristo Redentor)، مجسمه عظیم الجثه عیسی مسیح در کورکووادو قرار گرفته است، از جنگل تیجوکا و چندین منظره مشرف بر شهر حفاظت می‌کند. گردشگرانی که تمایل دارند از این پارک دیدن کنند باید در اواسط راه از قطاری که به مقصد کورکووادو حرکت می کند، پیاده شده و در مسیر جاده ای که از درون جنگل می‌گذرد به گشت و گذار بپردازند. جنگل سه هزار و سیصد هکتاری تیجوکا، یکی از بزرگترین جنگل‌های درون شهری جهان به حساب می‌آید که در اواخر دهه ۱۹۵۰ بر روی زمین‌هایی که به دلیل کشت بی رویه قهوه نابود شده بودند، ایجاد شد تا از چشمه‌هایی که آب شهر را تأمین می‌کردند، حفاظت شود. اغلب درختان این جنگل از گونه بومی این منطقه می باشند و زیستگاهی برای میمون‌های کاپوچین، کواتیس ( نوعی راکون برزیلی)، پرندگان رنگارنگ توکان، شاهین‌ها، پروانه‌هایی با بال‌های آبی درخشان، و بسیاری از گونه‌های جانوری دیگر مهیا کرده اند که ممکن است هنگام گشت و گذار در این جاده ها با آن‌ها روبرو شوید.tijucaaa

در نزدیکی ایستگاه راه آهن کورکووادو، لارگو دو باتیکاریو (Largo do Boticário)، یکی از تماشایی‌ترین میدان‌های شهر ریو قرار دارد که اطراف آن را خانه‌هایی به سبک دوران استعماری آمریکا احاطه کرده است. از عمارت بتکده شکلی که  در مورو داویستا چاینیزا (Morro da Vista Chinesa)، واقع در ارتفاع ۳۸۰ متری بر فراز این شهر ساحلی قرار گرفته است مناظری از میونیسیپال پارک (پارک شهری)، باغ گیاه‌شناسی، و بخش طویلی از قسمت جنوبی ساحل به چشم می‌خورد. همچنین مناظری از مورانتو دونا مارتو (Mirante Dona Marta)، منظره‌ای در برجستگی کوهی که بر فراز خلیج بوتافوگو (Botafogo Bay) قرار دارد نیز قابل مشاهده است. از چشمه‌های موجود در این جنگل، آبشارهای متعددی سرازیر می‌شود که از این نمونه می‌توان به آبشار سی متری کاسکاتینا تاونی(Cascatinha Taunay) اشاره کرد. ساختمان موزه آکیود (Museu do Açude) در میان باغ‌ پهناوری در نزدیکی این پارک واقع شده است، و در آن کلکسیون با ارزشی از ظروف چینی شرکت وست ایندیا (West India)، تصاویری از مناظر قدیمی شهر ریودوژانیرو که توسط هنرمندان برزیلی و هنرمندان خارجی طراحی شده‌اند، و آزولهو (azulejo)، کاشی‌های رنگی سنتی کشور پرتغال که متعلق به قرون هفدهم تا نوزدهم است، گردآوری شده است.

۶.پله‌های رنگارنگ اسکاداریا سِلاریَن (Escadaria Selarón)pele

پله‌های رنگارنگ اسکاداریا سِلاریَن یکی از تازه‌ترین جاذبه‌های گردشگری شهر ریو است که در سال ۱۹۹۰ جورج سلارین، هنرمند شیلی تبار به پاس خلق و خوی قابل احترام مردم برزیل به آن‌ها اعطا کرده است. جورج سلارین اقدام به تزئین پله‌های بی‌شمار موجود در مقابل درب خانه‌اش با موزائیک های ساخته شده از کاشی، سفال، آینه، در رنگ‌های آبی، سبز، و زرد – رنگ‌های پرچم کشور برزیل کرده و این کار را تا آخرین روزهای زندگی خود در سال ۲۰۱۳ ادامه داد. سلارین کار خود را با کاشی‌های شکسته‌ای که از مصالح دور ریخته شده ساختمان های در حال ساخت و مخروبه‌های ساختمان های قدیمی جمع کرده بود آغاز کرد، اما از زمانی که این اقدام او مورد توجه گردشگران قرار گرفت، بسیاری از آن‌ها از سراسر جهان برای او سفال و کاشی می‌آوردند تا در کار خود از آن‌ها استفاده کند. در حال حاضر این ۲۵۰ پله با قطعاتی از کاشی‌ها و سفال و آینه‌ای که از بیش از ۶۰ کشور جهان گردآوری شده، تزئین شده است که ۱۲۵ متر از پله‌ها را به خود اختصاص داده است. این پله‌ها به یک لوکیشن محبوب برای فیلمبرداری نیز تبدیل شده به طوری که در ویدئوی پیشنهادی المپیک ریو نیز تصویری از آن گنجانده شده است.peleeeee

مکان: خیابان روآ مانوئل کارنیرو (خیابان فرعی روآ خواکیم سیلوا)، ریو دو ژانیرو

۷.جزیره پوکاتا (Ilha de Paquetá)iiii

جزیره پوکاتا، با مساحتی کمی بیش از یک کیلومتر مربع، در آب‌های خلیج گوآنابارا (Guanabara Bay) واقع شده است که تا میدان پراکا فیفتین دو نوامبر (Praça 15 de Novembro) شهر ریو با قایق حدود یک ساعت فاصله دارد. در اوایل دهه ۱۸۰۰، زمانی که جان ششم امپراتور پرتغالی، این جزیره را برای گذران تعطیلات تابستانی خود انتخاب کرد، این مکان به یک تفرجگاه شیک و مد روز تبدیل شد (زمانی که ارتش ناپلئون پرتغال را اشغال کرد این جزیره مستعمره برزیل به مقر امپراتوری پرتغالی در سال ۱۸۰۸ تبدیل شد،). سولار دل ری (Solar del Rey)، قصری که جان ششم اغلب اوقات در آن اقامت داشت، از جمله ساختمان های قدیمی و جذابی است که همچنین کلیسای سائو روژ متعلق به سال ۱۶۹۸ و خانه خوزه بونیفاسو، پدر استقلال برزیل را نیز  شامل می‌شود. هیچ خودرویی اجازه ورود به این قصر را ندارد، در عوض گردشگران می‌توانند با پای پیاده، با اجاره دوچرخه، و یا کالسکه ای که با اسب کشیده می شود در آن به گشت و گذار بپردازند. در این محل می‌توانید پس از پیدا کردن مکان‌ مناسبی که ماهی تازه کباب شده ارائه می کند منتظر مانده و در همین حین با دستان خود بر روی شن‌های ساحل نقاشی بکشید.iiiiph

۸.پارک پاسیو پابلیکو و سینلاندیا (Passeio Público and Cinelândia)

پاسیو پابلیکو، پارک خوش منظره و بسیار زیبایی در امتداد ساحل آونیدا بیرا مار (Avenida Beira-Mar) است که طراحی آن در سال ۱۷۷۹ توسط گروهی از هنرمندان اجرا شده است. این پارک، قدیمی‌ترین پارک عمومی برزیل و یکی از قدیمی‌ترین پارک‌های آمریکا محسوب می‌شود، جای جای این پارک پر از مجسمه‌های دست ساز مستر والنتیم (Mestre Valentim) و آلاچیق‌هایی با نقاشی‌هایی از لئوناردو خوآکیم، دو نفر از طراحان این پارک است. ورودی باروک (Baroque entrance)، پلکان سنگی، و مجسمه‌هایی از چهره‌های اساطیری، مهم‌ترین بخش این فضای سبز گسترده محسوب می‌شود. در قسمت شرقی این پارک و در امتداد خلیج، پارک فلامینگو (Parque do Flamengo) و مارینا داگلوریا (Marina da Glória) قرار دارد، با باغ‌هایی که توسط بورل مارکس و مومنتو آوس موتوس (Monumento aos Mortos) به عنوان یک بنای یادبود مدرنیست از افرادی که در جنگ جهانی دوم از دست رفته اند طراحی شده‌اند. در بخش‌های شمالی پارک فلامینگو، موزه هنرهای مدرن قرار گرفته است.

ci

در مجاورت پاسیو پابلیکو، منطقه سینلاندیا (Cinelândia) قرار دارد. این منطقه یکی از مراکز فرهنگی و سیاسی شهر ریو به حساب می‌آید و پر از ساختمان‌های دولتی باشکوهی است که قدمت آن به دهه‌های اول قرن بیستم و پس از آنکه ریو به پایتخت برزیل تبدیل شد، بازمی‌گردد. آکادمی ادبی برزیل در یکی از ساختمان‌های موجود در آونیدا پرزیدنت ویلسون قرار دارد که همچون عمارت پتی تریانو (Petit Trianon) در محوطه کاخ ورسای (Versailles) مدل‌سازی شده است. این ساختمان توسط دولت فرانسه در سال ۱۹۲۳ برای محافظت از جامعه‌ای که در اواخر قرن نوزدهم توسط گروهی از نویسندگان و شاعران با الهام از فرهنگستان فرانسه تأسیس شده بود اختصاص داده شد. هدف از تأسیس این جامعه، حفاظت از زبان پرتغالی برزیلی و نیز ارتقاء ادبیات برزیل است.

مکان: روآ دو پاسیو، ریو دو ژانیرو

۹.ایپانما و لِبلان (Ipanema and Leblon)iphema-beachhhh

در چهار کیلومتری کوپاکابانا، سواحل ایانما و لبلان قرار دارد که بوسیله کانال یاردیم دو آلا (Jardim de Alá Canal ) که آب دریاچه کم عمق لگا رودریگو فریتاس (Lagoa Rodrigo de Freitas) را تخلیه می‌کند، از هم جدا شده اند. در مجاورت این تفرجگاه ساحلی، هتل‌های بزرگ،کافه‌های کنار خیابانی، و رستوران‌های بسیاری قرار دارد. این دو منطقه، اگرچه بیشتر به دلیل سواحل زیبای آن شناخته شده است ( یکی از آن‌ها پس از انتشار آهنگ دختری از ایپانما شهرت جهانی یافته است) اما با این حال به لحاظ فرهنگی نیز غنای فراوانی دارند و در آن چند گالری‌ هنری، و یک تئاتر آوانگارد نیز وجود دارد. هر یکشنبه پراکا دو کوانتال (Praça de Quental) در لبلان، میزبان بازار مخصوص عتیقه‌جات، و پراکا جنرال اوساریو نیز محل بازار فروش صنایع دستی، موسیقی، هنر، و غذاهای محلی یکشنبه بازار فیرا دو آرتساناتو دو ایپانماست.

در کنار سواحل لگا رودریگو فریتاس چندین پارک‌ و باشگاه‌ ورزشی قرار دارد. موقعیت این سواحل برای ورزش قایق‌رانی ریگاتا و سایر ورزش‌های آبی مناسب است. در ضلع غربی این دریاچه، یاردیم بوتانیکو ( باغ گیاه‌شناسی) قرار دارد که بیش از ۵ هزار گونه گیاهی از سراسر جهان، از جمله نیلوفرهای آبی و دیگر گیاهان منطقه آمازون در آن گردآوری شده است.iphhhhhhh-2

۱۰.نوسا سینهورا دو کارمو و مونته دو کارمو (Nossa Senhora do Carmo and Monte do Carmo)Igreja de Nossa Senhora do Monte do Carmo, Antiga Sé, Centro, Downtown, Rio de Janeiro

کلیسای محلی نوسا سینهورا دو کارمو از سال ۱۸۰۸ تا ۱۸۸۹ نیایش‌گاه کوچک و کلیسای جامعی برای مسیحان محسوب می شد تا زمانی که در سال ۱۹۷۶، کلیسای دیگری جایگزین آن شد. کلیسای کرملی دیگری نیز با نام مونته دو کارمو (Monte do Carmo) در آن حوالی وجود دارد که از سال ۱۷۵۵ آغاز به کار کرده است. از ویژگی‌های برجسته این کلیساها می‌توان به نمای باروک، درگاه سنگی، و کنده‌کاری‌های سفید و طلایی رنگ آن که کار دست مستر والنتیم در کلیسای کوچک نویشیت (Chapel of the Novitiate) است اشاره کرد. کلیسای جامع قبلی که قدمت آن به سال ۱۷۶۱ باز می‌گردد نیز سرشار از کنده‌کاری‌های هنرمندانه‌ای بوده و دارای یک محراب بلند از جنس نقره است. در خیابان مجاور، تنها خیابان بازمانده در شهر، کلیسای کوچک نوسا سینهورا دو کابو دا بوآ اسپرانسه ( بانوی امید نیک ما)( Nossa Senhora do Cabo da Boa Esperança)  قرار دارد.

مکان: روآ وان دو مارائو ( خروجی خیابان روآ دو اوویدو)، ریو دوژانیرو

۱۱.سانتا ترزا (Santa Tereza)teresa

سانتا ترزا، منطقه‌ای پرشیب، با خیابان‌هایی خلوت و خانه‌هایی با قدمت صد ساله است که خاص‌ترین محله در شهر ریو به حساب می‌آید. کافه‌ها و رستوران‌های این مکان، محل مورد علاقه هنرمندان و روشنفکرانی است که به فضایی غیر متعارف گرایش دارند. هرچند بیشترین جذابیت این منطقه، گشت و گذار در خیابان‌های خوش منظره آن است، اما جاذبه‌های گردشگری دیگری نیز وجود دارد که از آن جمله می‌توان به کلیسای محل و صومعه سانتا ترزا که قدمت آن به سال ۱۷۲۰ بازمی‌گردد، اشاره کرد. در موزه چاکارا دو سیو (The Museu Chácara do Céu) کلکسیونی هنری از آثار برجسته مدرن، از جمله آثار پیکاسو، میرو، ماتیس، و نیز مجسمه‌هایی چینی متعلق به قرون هفدهم تا نوزدهم را گردآوری شده است. پارک داس روئینز (Parque das Ruínas) که در مجاورت این موزه قرار دارد در حوالی یک عمارت اعیانی قرار گرفته که نیازمند بازسازی است و به محلی برای برگزاری مراسم‌های هنری، موسیقی، و نمایشی تبدیل شده است.santa

۱۲.کوئینتا دا بوآ ویستا (Quinta da Boa Vista)boaa

باغ‌ها، ویلاها، کاخ‌های شاهانه‌ی سائو کریستووائو (São Cristóvão) در حال حاضر به پارک‌های عمومی و موزه‌هایی تبدیل شده اند که مهم‌ترین آن‌ها کوئینتا دا بوآ ویستا نام دارد. در طی سال‌های ۱۸۰۸ تا ۱۸۸۹، این کاخ محل اقامت خانواده سلطنتی بوده است و بعدها تغییر کاربری داده و در قالب کاخ سائو کریستووائو بازسازی شده است. در این کاخ یک موزه ملی قرار دارد که در آن بزرگترین کلکسیون‌های جانوری، گیاه‌شناسی، قوم نگاری، و باستان‌شناسی کشور گردآوری شده و در مجموع شامل بیش از یک میلیون نمونه از این آثار است. در این پارک بزرگ، باغ هایی با دریاچه، جنگل‌های کوچک، و چندین غار وجود دارد که گردشگران می‌توانند با استفاده از خط راه‌آهن مینیاتوری به آن‌ها دسترسی یابند. به علاوه درون این پارک یک باغ وحش وجود دارد که بیش از دو هزار گونه از پستانداران، پرندگان، و خزندگان از برزیل و سراسر جهان در آن نگه‌داری می‌شود.boaaa22

مکان: سائو کریستووائو، ریو دو ژانیرو

۱۳.سائو بنتو (São Bento)sao-bentaaa

بر روی تپه‌ای بر فراز بندر، کلیسا و صومعه سائو بنتو، یکی از برجسته‌ترین مجتمع‌های بندیکتین در برزیل قرار دارد. کلیسای اصلی که در سال ۱۶۱۷ بنا شده هیچ‌گونه راهروی نداشته است تا اینکه در نیمه دوم قرن هفدهم با افزودن هشت کلیسای کوچک در مجاورت آن بر وسعت آن افزوده شد. بهترین هنرمندان طبقه بندیکتین در تزئین داخلی این بنا دست داشته‌اند. کنده‌کاری‌های بی‌شمار این بنا که تمام سطوح دیوار و کف ساختمان را پوشش داده‌ است، عمدتاً کار دست یک راهب به نام دومینگوس دا کنکیکو (Domingos da Conceição) بوده است، که مسئولیت ساخت مجسمه چهره‌های سنت بنکدیت و سنت اسکلاستیکا بر روی محراب بلند این ساختمان را نیز بر عهده داشته است. این کلیسای کوچک توسط مستر والنتیم نقره کاری شده است و تعداد ۱۴ نقاشی از ریچارد دو پیلار که مهم‌ترین نقاش بندیکتین برزیل استعماری محسوب می شد در این کلیسا قرار گرفته است. شاهکار او، سینهور دوس ماتریوس (مصائب مسیح) (Senhor dos Martírios )، در اتاق نگه‌داری از اشیاء گرانبها در مجاورت تالار این صومعه قرار دارد.sao-benita

۱۴.سائو فرانسیسکو دا پِنِتینسیا (São Francisco da Penitência)sao-fransisco

ساختمان سائو فرانسیسکو داپِنِتینسیا به سه بخش با سه ورودی مجزا تقسیم شده است، و نمای ساده و بی آرایه این کلیسا، غنای درونی و تزئینات بی نظیر داخل این بنا را در خود پنهان داشته است. فضای درونی، که ساخت آن در سال ۱۶۵۷ آغاز و در سال ۱۷۷۳ به پایان رسید، نمونه کم نظیری از کنده‌کاری‌های چوبی با طلاکاری‌های بدیع به شمار می‌رود. از هنرمندانی که در تزئین فضای درونی این کلیسا مشارکت داشته اند می‌توان به مانوئل و فرانسیسکو خاویر دو بریتو اشاره کرد که از مجسمه‌سازان و منبت‌کاران پرتغالی محسوب می‌شوند. آن‌ها سبک کاری بسیار مشابهی داشته اند که بریتو (Brito) نام دارد، و در این سبک از اشکال تزئینی که آلجینیدیو و دیگر استادان باروک برزیلی را تحت تأثیر قرار داده به کار گرفته می‌شود. سقف این بنا دارای ابتدایی ترین نقاشی‌های خطای چشم (ترمپلوی) در برزیل است، که در سال ۱۷۳۶ کار آن به اتمام رسید. این نقاشی ها اثر کائتانو دا کاستا کوئیلو (Caetano da Costa Coelho) بوده است، او بعدها نقاشی سقف شبستان را نیز به همان سبک انجام داد.peniticia

مکان: روآ دا کاریوکا، ریو دو ژانیرو

۱۵.کلیسای جامع سن سباستین (Catedral de São Sebastião)catheral2

ادگار فونسکا (Edgar Fonseca)، معماری که کلیسای جامع جدید ریو را طراحی کرده است، با الهام از اهرام مایان، اشکال رو به بالای آن را در یک بافت مدرن و امروزی گنجاند. نوسا سینهورا دو کارمو، در طی سال‌های ۱۹۶۴ تا ۱۹۷۹ ساخته شد و اغلب با نام کلیسای جامع جدید شناخته می‌شود تا از کلیسای جامع قدیمی تمایز داده شود. این کلیسا در فضای داخلی ۹۶ متری خود  دارای ۵ هزار صندلی می باشد. چهار پنجره شیشه‌ای رنگی با ارتفاع ۶۴ متری از کف ساختمان تعبیه شده است تا فضای داخلی این کلیسا با نورهای طبیعی، روشن کند. فضای درونی این کلیسا در شب، بوسیله یک فانوس دریایی که در افق مرکزی کلیسا قرار دارد روشن می‌شود.catheral

مکان: خیابان شیلی ۲۴۵، ریو دو ژانیرو

بهترین مکان‌‌های اقامتی ریو دو ژانیرو

ریو دو ژانیرو، شهری در میان خلیج دریا و کوه‌هاست و جاذبه‌های گردشگری بسیار گسترده‌ای دارد به طوری که به جز تعداد معدودی از این منطقه‌ها، دسترسی محلی به بسیاری از آن‌ها ممکن نیست. خوشبختانه، سامانه حمل و نقل متروی ریو از سرعت و کفایت بالایی برخوردار است به طوری که بهترین هتل‌های اقامت گردشگری در سواحل ایمن در مجاورت کوپاکابانا و ایپانما، و در میان رستوران‌ها و مغازه هایی قرار گرفته که دسترسی آسانی به مترو دارند. انتخاب دیگر، بوتافوگو است، یک منطقه مسکونی در مجاورت کوپاکابانا، و در نزدیکی ایستگاه تله کابین کوه شوگر لوف. در زیر، سفرمی شما را با چند هتل لوکس شهر ریو آشنا خواهد کرد:

۱.هتل‌های لوکس:

هتل میرامار با مدیریت ویندسور (Miramar Hotel by Windsor)، با استخری بر پشت بام هتل و منظره‌ای شگفت انگیز، در ساحل کوپاکابانا واقع شده است، و در ساحل، صندلی‌ها و چترهایی در آفتاب برای استراحت میهمانان در نظر گرفته شده است، فاصله این هتل تا ایپانما در حد یک پیاده‌روی کوتاه است. کاخ بلموند کوپاکابانا (Belmond Copacabana Palace) یکی از نمادهای تصویری شهرت و شکوه و عظمت کوپاکابانا محسوب می‌شود، کاخی که با زیبایی و ظرافتی همچون دنیای قدیم مورد توجه ستاره‌های سینما و اعضای خانواده سلطنتی قرار گرفته است. استخر واقع در پشت بام هتل جِی دبلیو ماریوت ریو دو ژانیرو (JW Marriott Hotel Rio de Janeiro) مشرف به ساحل کوپاکابانا است ( صندلی‌ها و چترهایی برای میهمانان رزرو شده است) و این هتل مجهز به یک مرکز آب گرم و تناسب اندام نیز می‌باشد.miramaa

۲.هتل های در سطح متوسط:

در فاصله یک بلوک آن طرف تر از ساحل، هتل دوست داشتنی ایپانما، در میان نهارخوری‌های پر رفت و آمد ایپانما و مناظر هنری به ارائه خدمات شخصی می‌پردازد. در خیابان خلوتی در قلب کوپاکابانا، هتل اس ای اس سی کوپاکابانا (Hotel Sesc Copacabana) در فاصله یک بلوکی از ساحل واقع شده است، در اطراف این هتل، رستوران‌ها و مغازه‌های بسیاری قرار دارد. همچنین در فاصله یک بلوک آن طرف‌تر از ساحل، هتل قصر ویندسور (Windsor Palace Hotel) به یک استخر کوچک بر بالای بام هتل، و نیز یک بوفه بزرگ مخصوص صبحانه، و شاتل فرودگاهی رایگان مجهز است.sesc

۳.هتل های ارزان قیمت:

چند بلوک آن طرف ساحل و در نزدیکی ایستگاه مترو، هتل ایبیس کوپاکابانا پوستو ۵ (Ibis Copacabana Posto 5) قرار دارد، که نسبت به سایر هتل‌های هم ردیف خود از تنوع غذایی گسترده‌تری برخوردار است. در مجاورت متروی منطقه مسکونی بوتافوگو، یک ایستگاه پس از کوپاکابانا، هتل دیگری به نام ایبیس ریو دو ژانیرو بوتافوگو (Ibis Rio de Janeiro Botafogo) در نزدیکی تله کابین شوگر لوف قرار دارد. همچنین هتل دیگری در این سطح وجود دارد که مرکر بوتافوگو موریسکو (Mercure Botafogo Mourisco) نام داشته و اتاق‌های بالایی آن از منظره‌ای رو به مجسمه مسیح نجات دهنده در کورکووادو برخوردار است.ibss

سفرهای روزانه از مقصد ریو دو ژانیرو

پتروپلیس (Petrópolis)petropolis

شهر پتروپلیس در ۶۸ کیلومتری ریودوژانیرو و بر فراز دره‌ی جنگلی سرادوس اورگائوس (Serra dos Órgãos) قرار دارد. پدروی دوم پادشاه برزیل، تعطیلات تابستانی خود را اغلب در این مکان سپری می‌کرد. کمی بعد اشراف و دیگر ثروتمندان برزیلی نیز به سرعت کاخ‌های تابستانی و ویلاهایی را در این محل ساخته و پتروپلیس را به یک تفرجگاه اشرافی تبدیل کردند. بعدها به دلیل ساختمان‌های زیبای موجود در پتروپلیس و آب و هوای مطبوع آن در تمام طول سال، این شهر به یک مکان مورد علاقه برای هنرمندان و روشنفکران و مقصد گردشگری محبوبی تبدیل شد. امروزه، کاخ تابستانی مذکور به مکان موزه سلطنتی تبدیل شده و شمار بسیاری از آثار بازمانده از دوران امپراتوری برزیل در آن گنجانده شده است. همچنین کلیسای جامع سنت پیتر آلکانترا (Cathedral of Saint Peter of Alcântara)، کاخ شیشه‌ای (Crystal Palace)، و ساختان هوانوردی سانتوس دومونت (Santos-Dumont) نیز از دیگر مکان‌هایی زیبای گردشگری محسوب می‌شود.petropolis-61کلیپ کوتاه از شهر بزرگ ریو دوژانیرو :

 

 

 
http://credit-n.ru/zaymyi-next.html

نظرات کاربران