شرکت های هواپیمایی ایران - شرکت هواپیمایی ماهان - شرکت هواپیمایی ایران ایر - صنعت هواپیمایی - هما - هواپیمایی جمهوری اسلامی ایران - مقایسه ماهان و ایران ایر

هما و ماهان؛ فرزندان ایران زمین

کل : 0

میانگین : 0

تاریخ انتشار: یکشنبه, ۲۳ خرداد ۱۳۹۵

هما و ماهان؛ فرزندان ایران زمین   

   همواره در محافل دیده ایم که هواپیمایی ماهان با هواپیمایی جمهوری اسلامی (هما) مورد قیاس قرار می گیرد و پیوسته شنیده ایم که ماهان را بهتر از ایرلاین ملی تشخیص می دهند. اما در این زمینه مولفه هایی وجود دارد که از چشم متخصصین امر مدیریت دور نمی ماند؛ حال لازم است مختصرا تحلیلی از قیاس این دو شرکت که منقش به پرچم جمهوری اسلامی ایران هستند انجام شود.

اساسا شرکت هواپیمایی ماهان با هما قابل قیاس نیست چرا که ماهان مشمول قانون تجارت و قانون کار است و هما مشمول قوانین بالادست مدیریت دولتی همچون قانون مدیریت خدمات کشوری، قانون برنامه و بودجه، قانون تنظیم مقررات مالی دولت، قانون محاسبات، قانون مناقصات، آیین نامه های مالی و معاملات دولتی و دیگر اسناد بالادست سیاست های کلان کشور و دستگاه های نظارتی قرار می گیرد. بنابراین هما را نمی توان در شرایط برابر با ماهان مقایسه کرد. نصب مدیران عالی در سطح هیئت مدیره و مدیرعامل عطف بر اساسنامه مصوب ۱۳۴۷ و اصلاحیه ۱۳۵۹ در حوزه وظایف یک مجمعی است که ریاست آن را وزیر راه برعهده دارد و با پیشنهاد وزیر و تصویب هیئت دولت (مدیریت عامل) منصوب می شود. مدیران میانی در سطح معاونت ها و مدیران کل تماما باید در رده اطلاعات و نه حراست مورد تایید قرار گیرند که احراز صلاحیت امنیتی افراد خارج از حوزه سازمان حراست های کل کشور خود نشان از فرآیندی پیچیده دارد. در بخش تصمیمات سرمایه گذاری و سرمایه پذیری آزادی های قانون تجارت برای هما وجود ندارد و یک تصمیم بابت هر اقدامی خود سیری طولانی از مصوبات را با تعریف مسئولیت ها باید طی نماید. حال علاوه بر چالش های موجود اشاره شده در فرآیندها، کیفیت مدیریت را هم باید لحاظ کرد که خود بر اصطکاک ها می افزاید.

ماهان سازمانی است که با ساختاری قائل به تصمیم فرد اداره می شود و جدایی آن فرد به هر دلیلی، ممکن است تیر خلاصی بر پیکره آن شرکت تلقی شود که خود تهدیدی جدی در راهبرد آتی آن است. اصلی ترین مشکل ماهان این است که نظام ندارد که البته فقدان نظام، منظور نبود ساختار سازمانی نیست که تاکید بر فرآیندهای جاری است. با این حال نباید رشد شرکت ماهان را در اوایل دهه ۷۰ و ۸۰ نادیده گرفت و قطعا ماهان در رده ی بهترین شرکت هواپیمایی بخش غیردولتی قرار می گیرد که حتی با تصمیمات شخص محور که خود گاها حلال مشکلات در روزهای تحت تحریم است، توانست به موفقیت هایی در رشد ضریب صندلی، ناوگان و توسعه شبکه پرواز برسد که به واقع افتخاری برای کشور در روزها و سال های تحریم ایران اسلامی بود. شرکت ماهان در حوزه مارکتینگ و فروش درسطح ایران به درستی عمل کرد و حقوق مشتری را حفظ و آنچه به نگاه مشتری بود را بهترین نمایش داد که از این بعد نسبت به سایر شرکت ها نمره قبولی دارد.

چالش اصلی این روزهای هما کاهش ضریب کار، به دلیل فقدان ناوگان و عدم توان در مدیریت کسب و کار است که قطعا با ورود هواپیما، به ثبات نسبی خواهد رسید و پس از آن می تواند نظام راهبردی اش را مورد اصلاح قرار دهد. منظور از ورود هواپیما ۱۰۰ فروند و ۱۱۸ فروند نیست که آن خود نیاز به بازپروری ساختاری و راهبردی دارد بلکه نظر به تعدادی هواپیما، هرچند دست دوم جوان است که صرفا ضریب افزایش بهره وری و افزایش ضریب کار را تحت تاثیر قرار دهد تا این فشار حاکمه تا حدودی کاهش و فرصت برای تبیین استراتژی و برنامه ریزی در افق مشخص بلند فراهم گردد.

بدون شک با اینکه ماهان و هما از دو جنس مخالف هستند، اما افتخار کشور و فرزندان ایران هستند که لازم است در اهداف مشترک ملی، پشتوانه یکدیگر در عرصه بین المللی باشند.

نظرات کاربران

  1. DSLR says:

    چه مقاله بیخود وبی ثمری !

    خب اگر قراره هما اینقدر دردسر داشته باشه چرا دولت خودش رو اذیت میکنه؟؛ واگذارش کنن به بخش خصوصی.
    ضمن اینکه هواپیمایی ماهان هم آنچنان آش دهان سوزی نیست که توی مقاله از اون تمجیدی اغراق آمیز شده جز در بخش بازاریابی و تبلیغاتش که به نظرم انصافا خوب عمل کرده صرفا در این حوزه! گواه این مساله سفری بود که از بندرعباس به تهران داشتم و شاهد نبود آب در سرویس بهداشتی هواپیما بودم که اصلا اطلاعی هم داده نشده بود و وقتی هم اعتراض کردیم فقط یک جمله خبریِ ساده جناب سرمهماندار تحویل مان دادند:

    “درسته، آب نیست.”